Ela gözlüm ben bu elden gidersem
Ela gözlüm ben bu elden gidersem
Zülfü perişanım kal melûl melûl
Kerem et aklından çıkarma beni
Ağla gözyaşını sil melûl melûl
Elvan çiçekleri takma başına
Kudret kalemini çekme kaşına
Beni ağlatırsan doyma yaşıma
Ağla gözyaşını sil melûl melûl
Karacoğlan der ki ölüp gidince
Ben de güzel sevdim kendi halimce
Varıp gurbet ele vasıl olunca
Dostlardan haberim al melûl melûl
Şiirin açıklaması
Karacaoğlan'ın vedalaşma şiirlerinden biri. Âşık sılasından ayrılıp gurbete gitmek üzeredir ve sevgilisinden kendisini unutmamasını ister. "Melûl melûl" (üzgün üzgün) nakaratı, şiire hüzünlü ve yumuşak bir ses verir.
1. dörtlük: Ela gözlüm, ben bu memleketten gidersem sen saçların dağınık, üzgün kal. Lütfet, beni aklından çıkarma; ağla, gözyaşlarını üzgün üzgün sil.
2. dörtlük: Başına renk renk çiçekler takma, kaşlarına sürme çekme; beni ağlatırsan gözyaşıma doyma, sen de üzgün üzgün ağla.
3. dörtlük: Karacaoğlan der ki ölüp gidince, ben de kendi hâlimce bir güzel sevdim diyeceğim. Gurbet ele varınca dostlardan haberimi üzgün üzgün al.
Sözlük
- ela
- açık kahverengi, yeşile çalan göz rengi
- el
- memleket, yurt
- zülüf
- saç
- perişan
- dağınık
- melûl
- üzgün, boynu bükük
- kerem etmek
- lütfetmek
- elvan
- renk renk
- kudret kalemi
- (burada) sürme kalemi
- vâsıl olmak
- ulaşmak, varmak
Düşüncenizi yazın