Fuzûlî

Asıl adı Mehmed bin Süleyman olan Fuzûlî, 15. yüzyılın sonlarında bugünkü Irak topraklarında, büyük olasılıkla Kerbelâ ya da Hille çevresinde doğdu. Oğuzların Bayat boyuna mensup olduğu kabul edilir. Hayatını Bağdat ve Kerbelâ arasında geçirdi; Türkçe, Farsça ve Arapça şiirler yazdı.

Bağdat'ın önce Safevîlerin, 1534'te de Kanunî Sultan Süleyman'ın eline geçişine tanık oldu. Kanunî'nin Bağdat'a girişinden sonra kendisine bağlanan maaşı alamaması üzerine yazdığı Şikâyetnâme, Türk edebiyatının en ünlü mektuplarından biridir.

En bilinen eseri, Nizâmî'den bu yana pek çok şairin işlediği hikâyeyi Türkçede zirveye taşıyan Leylâ vü Mecnûn mesnevîsidir. Fuzûlî bu eserde beşerî aşkı ilahi aşka uzanan bir yol olarak ele alır. Türkçe Dîvân'ı, Hadîkatü's-Süedâ, Beng ü Bâde ve Farsça Dîvân'ı diğer önemli eserleri arasındadır.

1556 yılında Kerbelâ'da baş gösteren veba salgınında hayatını kaybetti. "Aşk imiş her ne var âlemde" dizesi, onun şiir anlayışını özetleyen en bilinen sözlerden biri olarak yaşamaya devam ediyor.