İller yaylasına göçtüğü zaman
İller yaylasına göçtüğü zaman
Bülbül gülden ben yarimden ayrıldım
Dilim söyler ama gözlerim ağlar
Bülbül gülden ben yarimden ayrıldım
Karacaoğlan eydür bende çağlarım
Viran olmuş mor sümbüllü bağlarım
Vadem yetti için, için ağlarım
Bülbül gülden ben yarimden ayrıldım
Şiirin açıklaması
Karacaoğlan'ın en yalın ayrılık şiirlerinden biri. Yaylaya göç zamanı gelmiş, obalar dağlara çekilmektedir; şair bu göçle birlikte sevgilisinden ayrı düşer. "Bülbül gülden ben yârimden ayrıldım" nakaratı, kendi ayrılığını gül ile bülbülün ayrılığıyla bir tutar.
1. dörtlük: Obalar yaylaya göç ettiğinde, bülbül gülünden ayrıldığı gibi ben de sevgilimden ayrıldım; dilim konuşur ama gözlerim ağlar.
2. dörtlük: Karacaoğlan der ki ben de çağlayıp coşuyorum; mor sümbüllü bağlarım viran oldu. Vakit doldu, için için ağlıyorum; bülbül gülden, ben yârimden ayrıldım.
Sözlük
- il
- oba, topluluk; memleket
- yayla
- yazın çıkılan serin dağ otlağı
- eydür
- der, söyler
- çağlamak
- coşmak, sel gibi akmak
- viran
- yıkık, harap
- vade
- vakit, süre
Düşüncenizi yazın