Severem ben seni candan içeri

Yunus Emre'nin tasavvufi aşkı en yoğun biçimde anlattığı gazellerinden biri. "Candan içeri", yani candan daha derinde bir sevgiden söz eder. Şeriat ve tarikatın birer yol olduğunu, hakikat ve marifetin ise onların da ötesinde bulunduğunu söyler. "Süleyman var Süleyman'dan içeri" dizesi, görünenin ardındaki asıl hakikate işaret eder.

1. Seni candan da içeri, canın içinden severim; benim yolum bu bilinen usullerin de ötesindedir. Bana beni sorma, ben kendimde değilim; suretim elbisenin içinde boş yürür.

2. Kimine tecelliden pay düştü, kiminin muradı bundan da öte. Senin aşkın beni benden almış; bu dert dermandan da tatlı.

3. Şeriat ve tarikat, varmak isteyene birer yoldur; hakikat ve marifet ise onların da içindedir. Süleyman'ın kuş dilini bildiğini söylediler; oysa Süleyman'ın da içinde bir Süleyman vardır.

4. Din diyanet unutuldu, benden kalmadı; bu nasıl bir mezheptir ki dinin de içindedir? Dini terk edenin işi küfürdür; bu nasıl bir küfürdür ki imanın da içindedir? Yunus geçerken dosta mat oldu; kapıda kaldı, içeri giremedi.