Taştın yine deli gönül

Yunus Emre'nin gurbet ve özlem üzerine yazdığı içli bir şiir. Şair coşan gönlüne, akan gözyaşlarına, yolunu kesen karlı dağlara ve dağların başındaki bulutlara seslenir. Bu sorular, sevgiliden ayrı düşmüş bir yolcunun yalnızlığını anlatır. Tasavvufi okumada sevgili Allah, gurbet ise dünyadır.

1. dörtlük: Deli gönül, yine taştın; sular gibi çağlar mısın? Kanlı gözyaşım, yine aktın; yollarımı bağlar mısın?

2. dörtlük: Ne yapayım, elim sevgiliye ermiyor; derdime çare bulunmuyor. Yurdumdan ayrı düşüp avare oldum; beni burada oyalar mısın?

3. dörtlük: Yoldaşım olarak sevgiliyi kaybettim; bağrımın yarası iyileşmez. Gözlerimin kanlı yaşı ırmak olup çağlar mısın?

4. dörtlük: Ben senin yoluna toprak oldum, sen ise uzaktan bakarsın. Şu karşımda göğüs geren, taş yürekli dağlar mısın?

5. dörtlük: Haramiler gibi yoluma çapraz inen karlı dağ; ben sevgilimden ayrı düştüm, sen de yolumu mu bağlarsın?

6. dörtlük: Karlı dağların başında salkım salkım duran bulut; saçını çözüp benim için yaş yaş ağlar mısın?

7. dörtlük: Yunus'un canı sarhoş oldu; yoldayım, yurdum nerede? Yunus seni düşünde gördü; hasta mısın, sağ mısın?