Nef'î

Asıl adı Ömer olan Nef'î, 1572 civarında Erzurum'un Hasankale (bugünkü Pasinler) kasabasında doğdu. Gençliğinde iyi bir eğitim aldı, Arapça ve Farsçayı ileri düzeyde öğrendi. Önce "Zarrî" mahlasını kullandığı, sonra "Nef'î" (faydalı) mahlasını aldığı rivayet edilir.

I. Ahmed döneminde İstanbul'a geldi ve sarayda kendine yer edinmeye çalıştı. I. Ahmed, II. Osman ve IV. Murad'a sunduğu kasidelerle ün kazandı. Divan şiirinde kasidenin en büyük ustası kabul edilir: kasideleri gür bir ses, yüksek bir coşku ve görkemli bir dil taşır. Fahriyelerinde, yani kendini övdüğü beyitlerde, şairlik gücünü büyük bir özgüvenle dile getirir.

Nef'î aynı zamanda keskin dilli bir hiciv şairidir. Devlet büyüklerini ve çağdaşı şairleri yerdiği şiirlerini Sihâm-ı Kazâ (Kaza Okları) adlı eserinde topladı. Bu yergiler ona birçok düşman kazandırdı ve birkaç kez görevden alınmasına yol açtı.

Hicivlerinden biri, IV. Murad döneminde sadrazam Bayram Paşa'yı hedef alınca sonu geldi. 1635'te İstanbul'da boğdurularak öldürüldü. Türkçe ve Farsça birer divanı vardır.