Vasfi Mahir Kocatürk

Vasfi Mahir Kocatürk, 1907'de Gümüşhane'de doğdu. Babası Ârif Efendi, I. Dünya Savaşı'nda Kafkas cephesinde şehit düştü. İstanbul'da Koca Mustafa Paşa İlkokulu'nu ve 1927'de Darüşşafaka Lisesi'ni bitirdi. 1930'da Mülkiye Mektebi'nden birincilikle mezun oldu.

1930–1940 yılları arasında Ankara, Edirne, Kastamonu, Malatya ve İstanbul'daki liselerde edebiyat öğretmenliği ve müdürlük yaptı. 1948–1950'de maarif müfettişi olarak çalıştı. 1950'de Gümüşhane milletvekili seçildi. 1954'te Ankara'daki Gazi Eğitim Enstitüsü'nde öğretmenliğe döndü ve bu görevi sürerken öldü.

İlk şiirleri 1926'da Servet-i Fünûn'da çıktı. Yedi Meşaleciler topluluğunda yer aldı; şiirleri topluluğun 1928'de çıkan ortak kitabı Yedi Meşale'de yayımlandı. Daha sonra Meş'ale, Muhit, Varlık ve Hayat gibi dergilerde yazdı. Şiir kitapları arasında Tunç Sesleri (1935), Geçmiş Geceler (1936), Bizim Türküler (1937), Ergenekon (1941) ve Hayat Şarkıları (1965) vardır.

Hece ölçüsünü kullandı. Söyleyişinde halk şiirinin ve Namık Kemal'in gür sesinin etkisi görülür. Aşk, tarih ve vatan sevgisi başlıca konularıdır; Cumhuriyet'in ilk yıllarının havasını yansıtan destansı şiirler de yazdı. Asıl emeğini edebiyat tarihine verdi: Yeni Türk Edebiyatı (1936) ve ölümünden sonra oğlunun yayımladığı Türk Edebiyatı Tarihi (1964) bu alandaki başlıca eserleridir. Divan, tekke ve halk şiiri antolojileriyle birlikte elliden fazla kitap yayımladı. 1961'de öldü ve Ankara'da Cebeci Asrî Mezarlığı'na gömüldü.