Ömer Seyfettin

Ömer Seyfettin, 11 Mart 1884'te Balıkesir'in Gönen ilçesinde doğdu. Babası bir subaydı; o da askerî okullarda okudu ve 1903'te Mekteb-i Harbiye'yi bitirerek subay oldu. Görev için gittiği İzmir ve Selanik, onun hem edebiyatla hem de dönemin fikir hayatıyla tanıştığı şehirler oldu.

1911'de Selanik'te Ali Canip ve Ziya Gökalp'le birlikte Genç Kalemler dergisini çıkardı. Dergide yayımlanan "Yeni Lisan" yazısı, Arapça ve Farsça kurallardan arındırılmış, konuşulduğu gibi yazılan sade bir Türkçe çağrısıydı; bu yazı Millî Edebiyat akımının başlangıcı sayılır. Balkan Savaşı'nda Yanya'da esir düştü ve bir yılı aşkın süre Yunanistan'da tutsak kaldı.

Esaretten dönünce ordudan ayrıldı ve İstanbul'da Kabataş Lisesi'nde edebiyat öğretmenliği yaptı. Hayatının son yıllarını dolduran yoğun yazı çalışmasıyla yüz altmıştan fazla hikâye bıraktı. Tarihten aldığı konuları anlattığı "Pembe İncili Kaftan", "Diyet" ve "Topuz", çocukluk hatıralarına dayanan "Kaşağı" ve "Falaka", toplumun gülünç yanlarını iğnelediği "Kesik Bıyık" ve "Efruz Bey" hikâyeleri bugün de okul kitaplarından eksik olmaz.

Kısa, merak uyandıran girişleri, akıcı diyalogları ve beklenmedik sonlarıyla Türk hikâyeciliğinin Maupassant tarzı olay hikâyesindeki en güçlü ustasıdır. 6 Mart 1920'de, otuz altı yaşında İstanbul'da öldü.