Celâl Sâhir Erozan

Celâl Sâhir Erozan, 29 Eylül 1883'te İstanbul'da, Aksaray'da doğdu. Babası II. Abdülhamid döneminin komutanlarından Botgoriçeli İsmâil Hakkı Paşa, annesi Fehîme Nüzhet Hanım'dı. Numûne-i Terakkî Mektebi, Dâvud Paşa Rüşdiyesi ve Vefa İdadisi'nde okudu. Mekteb-i Hukuk'a iki yıl devam etti, ancak bitirmedi.

1903'ten itibaren Hariciye Nezareti'nde kâtip olarak çalıştı. Daha sonra Mercan ve Kabataş idadilerinde, İstanbul Lisesi'nde, Galatasaray Sultânîsi'nde ve İstanbul Muallim Mektebi'nde öğretmenlik yaptı. 1928'den ölümüne kadar Zonguldak milletvekili olarak mecliste bulundu.

1899'da Servet-i Fünûn topluluğuna katıldı ve topluluğun en genç şairi oldu. 1909'da Fecr-i Âtî topluluğunun kuruluşunda yer aldı ve başkanlığını üstlendi. Demet ve Bilgi Mecmuası gibi dergiler çıkardı. Başlıca kitapları Beyaz Gölgeler (1909), Buhran (1909) ve Siyah Kitap (1912)'tır. Brieux'den Simon adlı eseri çevirdi, 1928'de de bir imla sözlüğü hazırladı.

Şiirlerinin başlıca konuları kadın ve aşktır. Kadın haklarını bazı koşullarla savundu. Sonraki yıllarda "yeni lisan" hareketine katıldı ve aruzdan hece ölçüsüne geçti. 16 Kasım 1935'te İstanbul'da, Kadıköy'deki evinde öldü ve Bakırköy Kabristanı'na gömüldü.