Ziya Osman Saba

Ziya Osman Saba, 1910'da İstanbul'da, Beşiktaş'ta doğdu. Babası binbaşı Osman Bey, annesi Ayşe Tevhide Hanım'dı. Sekiz yaşındayken annesini kaybetti. Mütareke yıllarında yatılı öğrenci olarak Galatasaray Sultânîsi'ne girdi, daha sonra Hukuk Fakültesi'ni bitirdi.

Hukuk öğrencisiyken Cumhuriyet gazetesinin muhasebe servisinde çalıştı. 1936'da Emlak Bankası'na girdi. 1945–1950 arasında Maarif Basımevi'nin düzeltme bürosunu yönetti, son yıllarında Varlık Yayınları'nın düzeltme işlerini yaptı.

Yaşar Nabi aracılığıyla Yedi Meşaleciler topluluğuna katıldı; şiirleri topluluğun 1928'de çıkan ortak kitabı Yedi Meşale'de ve Meş'ale dergisinde yer aldı. Daha sonra Varlık ve Ağaç gibi dergilerde yazdı. Şiir kitapları Sebil ve Güvercinler (1943), Geçen Zaman (1947) ve ölümünden sonra çıkan Nefes Almak (1957)'tır. Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi (1952) ve Değişen İstanbul (1959) adlı öykü kitapları da vardır. Goncourt Kardeşler'in Germinie Lacerteux romanını Türkçeye çevirdi.

İlk şiirlerinde karamsarlık, küskünlük ve ölüm duygusu ağır basar. Régnier, Mallarmé ve Baudelaire gibi Fransız şairlerinden etkilendi. Süsten uzak, sade bir dil kullandı ve çoğunlukla hece ölçüsüyle yazdı. Öykülerinde çocukluk, gençlik, aile hayatı ve İstanbul anıları işlenir. Cahit Sıtkı Tarancı ile yakın dosttu. 29 Ocak 1957'de İstanbul'da öldü ve Eyüp'teki aile kabristanına gömüldü.