Behçet Necatigil

Behçet Necatigil, 1916'da İstanbul'un Fatih semtinde doğdu. Babası Sarıyer ve Beyoğlu'nda müftülük yapmış Mehmet Necati Efendi'dir; annesini iki yaşındayken kaybetti. Önce Behçet Necati adıyla yazdı, sonra Necatigil soyadını aldı. 1936'da Kabataş Lisesi'ni, 1940'ta İstanbul Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nü bitirdi.

Edebiyat öğretmeni olarak Kars ve Zonguldak'ta çalıştı, sonra İstanbul'a döndü. 1960'a kadar Kabataş Lisesi'nde, 1960–1972 arasında Çapa Eğitim Enstitüsü'nde öğretmenlik yaptı. Emekliliğinden sonra da yüksekokullarda kompozisyon dersleri verdi. İlk şiiri "Gece ve Yas" 1935'te Varlık'ta yayımlandı. Hiçbir edebî topluluğa katılmadı.

Başlıca kitapları Kapalı Çarşı (1945), Evler (1953), Eski Toprak (1956), Yaz Dönemi (1963), Divançe (1965), İki Başına Yürümek (1968), Zebra (1973) ve Beyler (1978)'dir. Şiirlerinde ev, aile, gündelik hayat, şehirde yaşayan orta ve yoksul sınıfın dertleri, yalnızlık, yaşlılık ve ölüm öne çıkar. Divan, halk ve tasavvuf şiirinin birikiminden yararlandı. 1950'lerin ortasından sonra şiiri daha yoğun ve göndermeli bir yapıya kavuştu.

Radyo oyunları yazdı; Rilke, Thomas Mann, Hamsun, Remarque ve Çehov gibi yazarlardan çeviriler yaptı. Edebiyatımızda İsimler Sözlüğü (1960) ve Edebiyatımızda Eserler Sözlüğü (1971) uzun süre başvuru kitabı olarak kullanıldı. 13 Aralık 1979'da öldü; mezarı Zincirlikuyu'dadır. Ailesi 1980'den beri onun adıyla Behçet Necatigil Şiir Ödülü'nü vermektedir.