Cemal Süreya

Cemal Süreya (Seber), 1931'de Erzincan'da doğdu. Babası Hüseyin Seber karayollarında makinist olarak çalışıyordu. 1938'de ailesi Bilecik'e sürgün edildi; çocukluğunun bir bölümünü İstanbul'da halasının yanında geçirdi. Bilecik'te ortaokulu, Haydarpaşa Lisesi'ni parasız yatılı olarak okudu. 1950–1954 yılları arasında Mülkiye'nin maliye bölümünde öğrenim gördü.

Uzun yıllar Maliye Bakanlığında müfettiş ve denetçi olarak çalıştı. 1965'te teftiş kurulundan ayrılınca bir süre geçimini çeviriyle sağladı, ardından yeniden memuriyete döndü ve 1982'de emekli oldu. İlk şiiri 1953'te Mülkiye dergisinde çıktı. 1954'te Yeditepe'de yayımlanan "Gül" şiiriyle dikkat çekti. 1960'ta kurduğu Papirüs dergisini aralıklarla 1981'e kadar üç dönem çıkardı.

1950'lerin ortasında beliren İkinci Yeni hareketinin içinde yer aldı. Şiir kitapları arasında Üvercinka (1958), Göçebe (1965), Beni Öp Sonra Doğur Beni, Sevda Sözleri (1984, toplu şiirler), Sıcak Nal (1988) ve Güz Bitiği (1988) bulunur. Şapkam Dolu Çiçekle, Günübirlik ve On Üç Günün Mektupları gibi düzyazı kitapları da vardır. Küçük Prens ve Goriot Baba başta olmak üzere pek çok çeviri yaptı.

Şiirinde aşk, kadın ve bireysellik öne çıkar. Toplumsal konuları uzak çağrışımlı imgeler ve ince bir alayla işler; mizahla hüzün çoğu zaman yan yanadır. Şiiri bir dil işi olarak gördü ama konuşma dilinden kopmaması gerektiğini savundu. Üvercinka ile 1959 Yeditepe Şiir Armağanı'nı, Göçebe ile 1966 TDK Edebiyat Ödülü'nü, 1988'de de Behçet Necatigil Şiir Ödülü'nü aldı.

9 Ocak 1990'da hayatını kaybetti. 1991'den beri onun adına Cemal Süreya Şiir Ödülü verilmektedir.