Fazıl Hüsnü Dağlarca

Fazıl Hüsnü Dağlarca, 26 Ağustos 1914'te İstanbul Ortaköy'de doğdu; asıl adı Mehmet Fazıl'dır. Babası süvari yarbayı Hasan Hüsnü Bey'dir. Babasının görevleri nedeniyle çocukluğu Konya, Kayseri, Adana, Kozan ve Tarsus gibi şehirlerde geçti. 1933'te Kuleli Askerî Lisesi'ni, 1935'te Harp Okulu'nu bitirdi.

Piyade subayı olarak Erzurum, Iğdır, Sivas ve Trakya'da görev yaptı; 1950'de yüzbaşıyken ordudan ayrıldı. Bir süre Basın-Yayın ve Turizm Genel Müdürlüğü'nde, 1953–1959 arasında Çalışma Bakanlığı'nda iş müfettişi olarak çalıştı. 1959'da İstanbul'da Kitap Kitabevi'ni kurdu ve yayıncılık yaptı. 1960–1964 arasında 43 sayı süren Türkçe dergisini çıkardı. Uzun yıllar Türk Dil Kurumu yönetim kurulunda bulundu.

İlk şiiri 1932'de İstanbul dergisinde çıktı; ilk kitabı Havaya Çizilen Dünya 1935'te yayımlandı. Doğu Anadolu'daki askerlik yıllarının izlerini taşıyan Çocuk ve Allah (1940), şiirinde metafizik bir çizgi açtı. Çakırın Destanı (1945), Toprak Ana (1950), İstanbul Fetih Destanı (1953), Asû (1955), Batı Acısı (1958), Çanakkale Destanı (1965) ve Malazgirt Ululaması (1971) başlıca kitapları arasındadır. 1960'lardan sonra güncel siyasi konulara ve sömürgeciliğe karşı şiirler yazdı; Açıl Susam Açıl (1967) gibi çocuk şiiri kitapları da yayımladı.

Lirik ve felsefî şiirleri, destanları, toplumsal hicivleri ve çocuk şiirleriyle çok geniş bir eser ortaya koydu. 1956'da Asû ile Yeditepe Şiir Ödülü'nü, 1958'de Delice Böcek ile Türk Dil Kurumu Ödülü'nü, 1974'te Yugoslavya'daki Struga Şiir Festivali'nin Altın Çelenk Ödülü'nü aldı. 15 Ekim 2008'de İstanbul'da öldü ve Karacaahmet Mezarlığı'na defnedildi.