Nigâr Hanım

Nigâr Hanım 1862'de İstanbul'da doğdu. Babası Macar asıllı Sandor Farkaş, yani "Macar" Osman Paşa'dır. Kadıköy'de Madam Garos'un yatılı okulunda okudu; Fransızca, piyano ve resim yanında Rumca, İtalyanca ve Ermenice öğrendi. Ebüllisan Şükrü Efendi'den Türkçe, Arapça ve Farsça dersleri aldı. Okuldan ayrıldıktan sonra piyano ve dil çalışmalarını evde sürdürdü.

İhsan Bey ile evlendi. Şişli'deki konağında düzenlediği "salı toplantıları" ile tanındı; Recâizâde Mahmud Ekrem, Abdülhak Hâmid ve Süleyman Nazif bu toplantılara katılanlar arasındaydı.

Şiir ve mensur yazılarından oluşan ilk kitabı Efsus'un birinci cildi 1887'de, ikinci cildi 1889'da yayımlandı ve ona ün kazandırdı. Ardından Nîran (1896), en olgun eseri sayılan Aks-i Sedâ (1899), on dokuz mektuptan oluşan Safahât-ı Kalb (1901) ve vatan ve kahramanlık şiirlerini topladığı Elhân-ı Vatan (1916) geldi. Te'sîr-i Aşk adlı bir oyunu da vardır. Hayatımın Hikâyesi adlı kitabı 1959'da yayımlandı.

Duygulu, içten ve lirik bir şiiri vardır; Victor Hugo ve Lamartine gibi Fransız romantiklerinin etkisi görülür. Yalnızlık, tutkulu aşk, tabiat, ölüm, annelik, kadınların ve çocukların eğitimi ile vatan sevgisi başlıca temalarıdır. Tanzimat ile Servet-i Fünûn arasında geçiş döneminin bir temsilcisi olarak görülür; Fuad Köprülü içtenliğini övmüştür. 1 Nisan 1918'de İstanbul'da öldü. Önce Rumelihisarı'ndaki Kayalar Mezarlığı'na gömüldü, mezarı daha sonra Âşiyan Mezarlığı'na nakledildi.