Tarık Buğra

Tarık Buğra, tam adıyla Süleyman Tarık Buğra, 2 Eylül 1918'de Konya'nın Akşehir ilçesinde doğdu. Babası Akşehir'de ağır ceza reisi olan Mehmet Nâzım Bey'dir; babasının çıkardığı Nasreddin Hoca adlı haftalık dergide yazı işlerine yardım ederek gazeteciliği erken yaşta tanıdı. Liseyi 1936'da Konya'da bitirdi. İstanbul Erkek Lisesi'ndeki hocası Hakkı Süha Gezgin'in teşvikiyle ilk öykülerini yazdı.

İstanbul Üniversitesi'nde önce tıp, sonra hukuk, ardından edebiyat fakültelerine devam ettiyse de hiçbirini bitirmedi. Yahya Kemal, Ahmet Hamdi Tanpınar ve Nurullah Ataç gibi isimlerin sohbet ettiği Küllük kahvesini "gerçek bir fakülte" olarak gördü. "Oğlum" adlı öyküsüyle 1948'de Cumhuriyet gazetesinin Yunus Nadi Hikâye Yarışması'nda ikincilik kazanarak edebiyat dünyasına girdi. Milliyet, Yenigün, Vatan, Tercüman ve Yeni İstanbul gibi gazetelerde yazdı ve yöneticilik yaptı; 1976'da emekliye ayrıldı.

İlk öykü kitapları Oğlumuz (1949) ve İki Uyku Arasında (1954)'dır. Romanları arasında Siyah Kehribar, Küçük Ağa, Küçük Ağa Ankara'da, İbiş'in Rüyası, Firavun İmanı, Gençliğim Eyvah, Yağmur Beklerken ve Osmancık bulunur. Ayakta Durmak İstiyorum gibi oyunlar ve denemeler de yazdı. Romanlarında tarihî ve toplumsal olayları, bu olayların içinde değişen bireyin macerası üzerinden anlattı; aşk, yalnızlık, yozlaşma ve yeniden doğuş başlıca temalarıdır. Dil işçiliğine önem verdi.

1993 sonbaharında hastalanan Tarık Buğra, 26 Şubat 1994'te İstanbul'da öldü ve Karacaahmet Mezarlığı'na defnedildi. Tamamlayamadığı otobiyografik romanı Güneş Rengi Bir Yığın Yaprak ölümünden sonra yayımlandı.