İçeriğe geç
17 Ekim 2026, Cumartesi Günün dizesi: “Annemi ölmüş gördüm rüyamda.”

Rubai 115: Zamanın çömlekçisi

Ömer Hayyam · Çeviri: leylailemecnun.net

Öyle bir kadeh ki akıl ona “Aferin!” der,
Sevgiyle alnına yüz öpücük kondurur.
Zamanın bu çömlekçisi böyle zarif bir kadeh
Yapar, sonra da tutup yere çalar.

Şiir hakkında

İnsan, aklın bile hayran kaldığı zarif bir kadehe benzetilir. Zaman ise bu kadehi büyük bir ustalıkla yapan, ardından da kırıp atan bir çömlekçidir. Rubai, yaratılışın güzelliği ile ölümün anlamsızlığı arasındaki çelişkiyi tek bir sahnede toplar.

Furûgî ve Ganî baskısında 115. rubai. Türkçesi ve okunuşu: leylailemecnun.net (Farsçadan). Öteki rubailer için: Ömer Hayyam Rubaileri.

Özgün metin

جامی است که عقل آفرین میزندش
صد بوسه ز مهر بر جبین میزندش

این کوزه‌گر دهر چنین جام لطیف
میسازد و باز بر زمین میزندش

Okunuşu

Câmî'st ki akl âferîn mî-zenedeş
Sad bûse ze mihr ber cebîn mî-zenedeş
În kûzeger-i dehr çenîn câm-ı latîf
Mî-sâzed u bâz ber zemîn mî-zenedeş

Sözlük

âferîn
aferin
bûse
öpücük
mihr
sevgi
cebîn
alın
kûzeger
çömlekçi
dehr
zaman, dünya
latîf
zarif

Ömer Hayyam · diğer şiirleri

Tüm şiirleri

Aynı duyguda başka şairlerden

Hüzün şiirleri

Bu şiirden söz eden yazılar