Turgut Uyar

Turgut Uyar, 4 Ağustos 1927'de Ankara'da doğdu. Babası harita subayıydı; ailesi 1931'de İstanbul'a yerleşti. İlkokulu İstanbul'da bitirdikten sonra Konya Askerî Okulu'nda ve Bursa Işıklar Askerî Lisesi'nde yatılı okudu. 1947'de Askerî Memurlar Okulu'nu tamamladı.

Askerî memur olarak Posof, Terme ve Ankara'da görev yaptı. 1958'de ordudan ayrılarak SEKA'nın Ankara şubesinde çalışmaya başladı ve 1967'de emekli oldu. İlk şiiri "Yâd" 1947'de Yedigün dergisinde çıktı. Kaynak, Varlık, Yeditepe, Pazar Postası, Papirüs ve Yeni Dergi gibi dergilerde yazdı; 1963–1965 arasında yayımlanan Dönem dergisinin kurucuları arasında yer aldı.

Hece ölçüsüyle yazdığı ilk kitabı Arz-ı Hâl 1949'da, ardından Türkiyem 1952'de çıktı. 1959'da yayımlanan Dünyanın En Güzel Arabistanı onu İkinci Yeni'nin öncü şairleri arasına yerleştirdi. Bunu Tütünler Islak (1962), Her Pazartesi (1968), Divan (1970), Toplandılar ve Kayayı Delen İncir izledi. Toplu şiirleri Büyük Saat adıyla 1984'te yayımlandı. Şiir incelemelerini Bir Şiirden adlı kitapta topladı.

Şiirinde gözleme dayanan zengin imgeler, uzun ve geniş soluklu dizeler, iç konuşma ve çağrışımlarla ilerleyen bir anlatım görülür. Anadolu insanından alınan tipleri, modern bireyin yalnızlığı ve sıkıntılarıyla buluşturur; geleneksel malzemeyi çağdaş bir dille yeniden kurar.

22 Ağustos 1985'te 58 yaşında hayatını kaybetti.