Faruk Nafiz Çamlıbel

Faruk Nafiz Çamlıbel, 18 Mayıs 1898'de İstanbul'da doğdu. Babası Hazine-i Hassa başmüfettişi Süleyman Nâfiz Bey, annesi Fatma Ruhiye Hanım'dı; baba tarafı Trabzonlu bir aileydi. Bakırköy Rüşdiyesi'nden ve Hadîka-i Meşveret İdadisi'nden sonra Tıp Fakültesi'ne girdi, ancak dördüncü sınıftayken ayrıldı.

1918'de İleri gazetesinin yazı kurulunda çalıştı ve 1922'de gazetenin temsilcisi olarak Ankara'ya gitti. Kayseri Lisesi'nde, Ankara Muallim Mektebi'nde ve Ankara liselerinde, 1932'den sonra da İstanbul'da Vefa ve Kabataş liselerinde edebiyat öğretmenliği yaptı. 1946'dan 27 Mayıs 1960'a kadar Demokrat Parti İstanbul milletvekiliydi. Darbeden sonra Yassıada'da tutuklu kaldı ve 1961'de suçsuz bulunarak serbest bırakıldı.

İlk şiirlerini Servet-i Fünûn ve Fecr-i Âtî etkisinde, aruzla ve bireysel aşk konularıyla yazdı. 1922'den sonra hece ölçüsüne, sade Türkçeye ve Anadolu'yu anlatan memleket şiirine yöneldi; Beş Hececiler arasında yer aldı. Başlıca şiir kitapları Şarkın Sultanları (1918), Dinle Neyden (1919), Çoban Çeşmesi (1926), Suda Halkalar (1928), Akıncı Türküleri (1938), Akarsu (1940), Zindan Duvarları (1967) ve Han Duvarları (1969)'dır. En çok bilinen şiiri "Han Duvarları"dır.

Canavar (1926), Akın (1932), Kahraman (1933) ve Yayla Kartalı (1945) gibi oyunlar da yazdı. 8 Kasım 1973'te bir vapur yolculuğu sırasında Fethiye yakınlarında öldü ve İstanbul'da Karacaahmet Mezarlığı'na gömüldü.