Metin Eloğlu

Metin Eloğlu, 11 Mart 1927'de İstanbul'un Çamlıca semtinde doğdu. Asıl adı Mehmet Metin Eloğlu'dur. Babası Sinop Boyabat'tan İstanbul'a gelmiş bir bahçıvandı. İlkokulu Bulgurlu ve Kısıklı'da okudu. Üsküdar Sultantepe Ortaokulu'nda Sabahattin Kudret Aksal'ın öğrencisi oldu. 1943'te Güzel Sanatlar Akademisi'ne girdi.

Geçimini uzun yıllar ressamlık, dekoratörlük ve gazete ressamlığıyla sağladı; çeşitli illerde sergiler açtı. Şiirin yanında öykü, deneme ve eleştiri de yazdı. İlk şiiri "Sabah Şarkısı" 1943'te İzmir'de çıkan Kovan dergisinde, ilk öyküsü 1944'te Servetifünun-Uyanış'ta yayımlandı. Varlık, Kaynak, Yeditepe, Türk Dili, Dost ve Papirüs gibi pek çok dergide yazdı; 1950'de üç sayı süren Yeni Dergi'yi çıkardı.

İlk kitabı Düdüklü Tencere 1951'de yayımlandı. Sultan Palamut (1957), Odun (1959), Horozdan Korkan Oğlan, Türkiye'nin Adresi (1965), Ayşemayşe (1968), Bektaşi Dedikleri (1970), Dizin (1971), Yumuşak G (1975) ve Önce Kadınlar (1984) başlıca şiir kitaplarıdır. Dizin ile 1972 TDK Şiir Ödülü'nü aldı. Toplu şiirleri Bu Yalnızlık Benim adıyla 2002'de yayımlandı.

İlk şiirlerinde Garip'in etkisi görülür; kendisi bu etkiyi kabul etmese de toplumsal içerikli, mizahi ve öyküleyici bir şiir yazdı. Gündelik dili, deyimleri ve argoyu ironiyle kullandı. Sonraki kitaplarında daha kapalı ve imgeli bir dile yöneldi, yeni sözcükler türetti ve ağız özelliklerinden yararlandı. Son döneminde kısa ve yoğun şiirler yazdı. "Gurbet Yorganı" şarkısının sözleri de ona aittir.

11 Ekim 1985'te İstanbul'da hayatını kaybetti.