Bahçe
Ahmet Haşim · Ahmet Haşim, "Bahçe"; metin: Vikikaynak
Bir Acem bahçesi, bir seccade
Dolduran havzı ateşten bade.
Ne kadar gamlı bu akşam vakti
Bakışın benzemiyor mutade.
Gök yeşil, yer sarı, mercan dallar
Dalmış üstündeki kuşlar yâda.
Bize bir zevk-i tahattur kaldı
Bu sönen, gölgelenen dünyada.
Şiirin açıklaması
"Bahçe", Ahmet Haşim'in sembolist anlayışını küçük bir tabloda gösteren iki dörtlüklük bir şiirdir.
Renklerle kurulan sahne. İlk dize bahçeyi bir İran halısına benzetir; havuz "ateşten bade" ile, yani akşam ışığının kızıllığıyla dolar. İkinci dörtlükte renkler gerçekliğin dışına çıkar: Gök yeşil, yer sarı, dallar mercandır. Haşim'in şiirlerinde sık görülen akşam saati, burada da her şeyi olağan görünüşünden koparır.
Geriye kalan hatıra. Sevgilinin bakışı bile "mutade"ye, alışılmışa benzemez. Son iki dize şiirin ağırlık merkezidir: Sönüp gölgelenen dünyada insana kalan tek şey hatırlamanın tadıdır. Haşim'in şiirde bir şey anlatmaktan çok bir ruh hâli uyandırmayı amaçlayan anlayışı bu kısa şiirde açıkça hissedilir.
Sözlük
- Acem
- İranlı, İran'a ait
- seccade
- namaz kılınan küçük halı; burada bahçeyi andıran desenli halı
- havz
- havuz
- bade
- şarap
- mutade
- alışılmış olan, her zamanki
- yâd
- anma, hatırlama
- zevk-i tahattur
- hatırlamanın verdiği tat
Düşüncenizi yazın