Seyrânî

Asıl adı Mehmed olan Seyrânî, 19. yüzyılın başında Kayseri'nin Develi ilçesinde doğdu; doğum tarihi olarak çoğunlukla 1800 gösterilir, 1805 ve 1807 gibi tarihler de ileri sürülmüştür. İlk derslerini babasından aldı, medreseye devam etti.

Gençliğinde İstanbul'a gitti ve orada yedi yıl kadar yaşadı; âşıkların toplandığı kahvelerde şiir söyledi, öteki saz şairleriyle atıştı ve ün kazandı. Yolsuz devlet adamlarını alaya alan taşlamaları yüzünden başı derde girince İstanbul'dan kaçmak zorunda kaldı. Hayatının son yıllarını memleketi Develi'de geçirdi ve 1866'da orada öldü.

Seyrânî, âşık edebiyatında taşlama türünün en güçlü temsilcilerinden biridir. Ama yalnızca eleştiri şiirleri yazmadı; aşkı, gurbeti ve tasavvufu işleyen içli koşmaları da çok sevildi. Şiirlerinde halk dilinin canlılığı ile medrese eğitiminden gelen birikim yan yana durur. "Eski libas gibi âşığın gönlü" koşması en tanınmış şiirlerindendir.