Eski libas gibi âşığın gönlü

Develili Seyrânî'nin en sevilen koşmalarından biri. Şair âşığın gönlünü eski bir elbiseye benzetir: Bir kez söküldü mü yeniden dikilmez. Bütün şiir terzilik imgeleriyle örülüdür: söküm, dikiş, iğne, ibrişim (ipek iplik). Her dörtlüğün "-mez imiş" ile biten son dizesi, şairin acı bir tecrübeyle öğrendiği gerçekleri sıralar.

1. dörtlük: Âşığın gönlü eski bir elbise gibiymiş; bir kez söküldükten sonra yeniden dikilmezmiş. Gerdanı ne kadar benli olursa olsun, her güzelin eziyeti çekilmezmiş.

2. dörtlük: Bülbül daldan dala sekip durur; bu yüzden gülle çekişir. Ama aşkın iğnesiyle dikilen dikiş kıyamete kadar sökülmezmiş.

3. dörtlük: Ey güzel, sen önceden böyle değildin; aşkımın bağına sonbahar yaprakları düşürdün. İpek iplikten nazik sandığım güzel meğer çelik gibi bükülmezmiş.

4. dörtlük: Seyrânî'nin gözü kanlı yaşlarla doluymuş; aşk ve sevda bütün dertlerin başıymış. Bağrımı toprak sanmıştım, meğer taşmış; taşa da tohum ekilmezmiş.