Halit Fahri Ozansoy

Halit Fahri Ozansoy, 13 Temmuz 1891'de İstanbul'da doğdu. Babası tıp, tarih ve tiyatro üzerine kitaplar yazmış olan Mehmed Fahri Paşa'dır. Zeyrek ve Vefa'da mahalle mekteplerine, ardından Mekteb-i Tefeyyüz'e ve Bakırköy Rüşdiyesi'ne gitti. 1904'te Galatasaray Sultânîsi'ne girdi, ama hastalık yüzünden ara verdi. Dârülfünun'un Fransız dili bölümünde okudu ve 1916'da edebiyat öğretmenliği belgesi aldı.

Edebiyata ilgisi, Galatasaray'da müdür olan Tevfik Fikret'e duyduğu hayranlık ve hocası Ali Kâmi'nin teşvikiyle gelişti. İlk yazısı 1910'da Tirâje'de, ilk şiiri 1912'de Rübâb'da çıktı. Fecr-i Âtî topluluğuna katıldı; ilk şiirlerinin dili ve duyuşu bu topluluğun izlerini taşır. 1919'da Şair Nedim dergisini kurdu, 1926–1943 arasında Servet-i Fünûn'un başyazarlığını yaptı. Muğla, Konya ve İstanbul'daki okullarda edebiyat öğretmenliği yaptı ve 1956'da emekli oldu.

I. Dünya Savaşı yıllarında yurtsever şiirler yazdı ve Yeni Mecmua çevresindeki hececilere katıldı; Beş Hececiler'den biri olarak anılır. 1921'de yazdığı "Aruza Veda" şiirine rağmen aruzu bir süre daha kullandı ve heceye tam olarak Balkonda Saatler (1931) ile geçti. Başlıca şiir kitapları Cenk Duyguları (1918), Efsâneler (1919), Bulutlara Yakın (1921), Gülistanlar Harabeler (1922), Paravan (1929), Sulara Dalan Gözler (1938) ve Hep Onun İçin (1962)'dir.

Tiyatro yazarı olarak da çalıştı. Baykuş, Dârülbedâyi'de sahnelenen ilk Türkçe dram sayılır; Nedim (1932) ve Hayalet (1936) öteki oyunlarındandır. Edebiyatçılar Geçiyor (1939) ve Edebiyatçılar Çevremde (1970) adlı hatıralarında dönemin edebiyat çevrelerini anlattı. 23 Şubat 1971'de İstanbul'da öldü.