Lev Tolstoy

Lev Nikolayeviç Tolstoy, 9 Eylül 1828'de Rusya'nın Tula vilayetindeki Yasnaya Polyana'da, köklü bir aristokrat ailenin çocuğu olarak doğdu ve hayatının büyük bölümünü bu aile malikânesinde geçirdi. 1844'te Kazan Üniversitesi'nde önce Doğu dilleri, ardından hukuk okudu; 1847'de diploma almadan üniversiteden ayrıldı.

1851'de ağabeyinin yanına Kafkasya'ya giderek orduya katıldı ve Kırım Savaşı'nda (1853–1856) bulundu. İlk yayımlanan eseri, çocukluk yıllarını nostaljik bir kurguyla anlatan Çocukluk (1852) oldu; savaş deneyimlerini Sivastopol Hikâyeleri'nde (1855–1856) yazdı. Avrupa'yı gezdikten sonra köylü çocukları için bir okul açtı.

Kazaklar (1863), Napolyon savaşları döneminde geçen Savaş ve Barış (1865–1869) ve Anna Karenina (1875–1877) onu dünya edebiyatının en büyük romancıları arasına yerleştirdi. Anna Karenina'dan sonra derin bir manevi bunalım geçirdi; sadeliği ve şiddetsizliği savunan, kendini toplumsal reforma adayan bir dünya görüşüne yöneldi. Rus edebiyatının en büyük uzun öyküsü sayılan İvan İlyiç'in Ölümü (1886) ve sanat anlayışını tartıştığı Sanat Nedir? (1898) bu dönemin eserleridir.

Son yıllarını malikânesinde sade bir hayat sürerek ve eşiyle sürekli anlaşmazlık içinde geçirdi. Kasım 1910'da evinden kimseye haber vermeden ayrıldı; yolculuk sırasında zatürreye yakalandı ve 20 Kasım 1910'da Astapovo'da öldü. Sitemizde Anna Karenina'nın konusu, karakterleri ve uyarlamaları üzerine bir yazı bulunuyor.