Sait Faik Abasıyanık

Sait Faik Abasıyanık, 18 Kasım 1906'da Adapazarı'nda doğdu. Babası Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti'nde çalışmış ve bir süre belediye başkanlığı yapmış Mehmed Fâik Bey, annesi Makbule Hanım'dır. Adapazarı'nda okuduktan sonra ailesiyle İstanbul'a geldi; 1928'de Bursa Lisesi'ni bitirdi. Edebiyat Fakültesi'ne bir süre devam etti, ardından 1931–1934 arasında İsviçre'de Lozan'da ve Fransa'da Grenoble'da iktisat okudu, diploma almadan döndü.

Bir süre Halıcıoğlu'ndaki Ermeni Yetim Mektebi'nde Türkçe öğretmenliği yaptı, babasının desteğiyle girdiği ticarette başarılı olamadı, Haber gazetesinde adliye muhabirliği yaptı. 1939'da babası ölünce geçimini miras kalan mülklerden ve yazılarından sağladı. Hayatının önemli bir bölümünü Burgazada'daki evinde geçirdi.

İlk öykü kitabı Semaver 1936'da çıktı. Sarnıç (1940), Şahmerdan (1940), Lüzumsuz Adam (1948), Mahalle Kahvesi (1950), Havada Bulut (1951), Son Kuşlar (1952) ve Alemdağ'da Var Bir Yılan (1954) başlıca kitaplarıdır. Öykülerinin çoğu birinci tekil kişinin ağzından anlatılır. Kahramanları genellikle balıkçılar, işsizler, Anadolu'dan gelenler gibi yoksul insanlardır; çocuklar, hayvanlar ve deniz de öykülerinde geniş yer tutar. Medâr-ı Maîşet Motoru ve Kayıp Aranıyor (1953) adlı romanları da vardır.

1953'te serbest şiirlerini Şimdi Sevişme Vakti adlı kitapta topladı. Aynı yıl ABD'deki Mark Twain Derneği'nin onur üyeliğine seçildi. 11 Mayıs 1954'te öldü ve Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi. Annesi Burgazada'daki evini bağışladı; ev bugün Sait Faik Müzesi'dir. Annesinin koyduğu Sait Faik Hikâye Armağanı her yıl verilmektedir.