Leylâ Erbil

Leylâ Erbil, 12 Ocak 1931'de İstanbul Fatih'te doğdu. Beşiktaş İkinci Kız Ortaokulu'nda kendisine edebiyatı sevdiren bir öğretmenle tanıştı; 1950'de Kadıköy Kız Lisesi'nden mezun oldu. Lise yıllarında kısa öyküler ve şiirler yazmaya başladı. İstanbul Üniversitesi İngiliz Filolojisi'ne devam ettiyse de öğrenimini tamamlamadı; İskandinav Hava Yolları ve Ankara Devlet Su İşleri'nde sekreter ve çevirmen olarak çalıştı.

Ankara yıllarında Vüs'at O. Bener, İlhan Berk ve Metin Eloğlu'nun da bulunduğu bir sanatçı çevresine katıldı. İlk öyküsü "Uğraşsız" 1956'da Seçilmiş Hikâyeler dergisinde yayımlandı. İlk öykü kitabı Hallaç 1960'ta çıktı; onu Gecede (1968) ve Eski Sevgili (1977) izledi. 1969'da arkadaşlarıyla birlikte Sait Faik'in mezarı başında ödüllere katılmama kararı aldı ve bir daha hiçbir ödüle katılmadı.

İlk romanı Tuhaf Bir Kadın 1971'de yayımlandı. Karanlığın Günü (1985), Mektup Aşkları (1988), Cüce (2001), Üç Başlı Ejderha (2005), Kalan (2011) ve Tuhaf Bir Erkek (2013) ile süren romanlarında söz dizimini ve noktalamayı kendine özgü biçimde kullanarak bilinç akışını ve bireyin toplumla çatışmasını anlattı. Türkiye Yazarlar Sendikası'nın kurucuları arasında yer aldı; 2002'de Türkiye PEN tarafından Nobel Edebiyat Ödülü'ne aday gösterilerek Türkiye'nin ilk kadın Nobel adayı oldu. 19 Temmuz 2013'te İstanbul'da öldü.