Leylâ Hanım

Leylâ Hanım, 18. yüzyılın sonlarında İstanbul'da doğdu. Kazasker Hâmid Efendi'nin kızı, dönemin ünlü şairi Keçecizâde İzzet Molla'nın yeğenidir. Kültürlü bir ailede yetişti, Arapça ve Farsça öğrendi, küçük yaşlardan itibaren şiirle ilgilendi.

Genç yaşta evlendi, ancak evliliği uzun sürmedi. Hayatının geri kalanını şiir ve sohbet meclisleri içinde geçirdi. Mevlevîliğe bağlıydı; Galata Mevlevîhânesi çevresiyle yakın ilişkisi vardı. 1848'de (H. 1264) İstanbul'da öldü ve Galata Mevlevîhânesi'nin hazîresine defnedildi.

Leylâ Hanım, Fıtnat Hanım ile birlikte divan edebiyatının en tanınmış kadın şairlerindendir. Gazellerinde aşk, ayrılık ve sitem temalarını içten, akıcı ve konuşma diline yakın bir üslupla işler. Şarkı türündeki şiirleri bestelenmiş, uzun süre dilden düşmemiştir. Şiirleri ölümünden sonra Divan'ında toplanmıştır.

Mahlasının "Leylâ" olması, gazellerinin son beyitlerine Leylâ ile Mecnûn hikâyesinin hafif bir yankısını katar; bu sitede onun şiirlerinin yer alması da bu yüzden ayrıca anlamlıdır.