Oktay Akbal

Oktay Akbal, 10 Nisan 1923'te İstanbul'da doğdu. İlk ve ortaöğrenimini Assomption ve Saint Benoît gibi Fransız okullarında tamamladı. İstanbul Üniversitesi'nde hukuk ve edebiyat fakültelerine bir süre devam ettiyse de babasının ani ölümü üzerine öğrenimini bıraktı. Yazı hayatına Servetifünun dergisinde sekreterlik yaparak başladı; Millî Eğitim Bakanlığı Tercüme Bürosu'nda da kısa bir süre çalıştı.

Hayatının büyük bölümünü gazetecilik ve köşe yazarlığıyla geçirdi. 1951-1956 arasında Vatan gazetesinde çeşitli görevlerde bulundu; 1969'dan sonra kısa aralar dışında ölümüne kadar Cumhuriyet gazetesinde yazdı. 28 Ağustos 2015'te Muğla'da öldü.

Deneme, anı ve roman da yazmakla birlikte daha çok öykücülüğüyle tanınır. İlk öykü kitabını 1946'da yayımladı. Sait Faik'in yanı sıra Çehov ve Memduh Şevket Esendal'dan etkilendi. Öykülerinin büyük çoğunluğu "ben" anlatıcıyla yazılmıştır; İstanbul'un eski mahallelerini, orta hâlli insanlarını, anıları ve yalnızlığı anlatır. İkisi, İstinye Suları, Karşı Kıyılar, Bayraklı Kapı ve Dondurmalı Sinema öykü kitaplarındandır.

İlk romanı Garipler Sokağı (1950), imar çalışmalarıyla değişen İstanbul'da bir mahallenin ve bir yaşama tarzının kayboluşunu anlatır. Suçumuz İnsan Olmak, Yeşil Ev, İnsan Bir Ormandır, Düş Ekmeği ve Batık Bir Gemi diğer romanlarıdır. 2000 yılında tüm romanlarıyla Orhan Kemal Roman Armağanı'na layık görüldü.