Orhan Seyfi Orhon

Orhan Seyfi Orhon, 23 Ekim 1890'da İstanbul'da, Çengelköy'de doğdu. Babası miralay Mehmed Emin Bey, annesi Nimet Hanım'dı. Çengelköy, Havuzbaşı ve Beylerbeyi'ndeki okullardan sonra Mercan İdadisi'ni bitirdi; 1914'te Dârülfünun Hukuk Şubesi'nden mezun oldu.

Osmanlı Meclis-i Mebusanı'nda kâtip olarak çalıştı, meclis 1920'de kapatılınca işsiz kaldı. Harp Akademisi'nde, Harbiye'de ve çeşitli liselerde edebiyat öğretmenliği yaptı. 1946–1950 arasında Zonguldak, 1965–1969 arasında İstanbul milletvekili oldu. Uzun yıllar gazetelerde köşe yazıları yazdı.

İlk şiirlerini Abdülhak Hâmid ile Tevfik Fikret'in etkisinde, aruzla yazdı. Ziya Gökalp'in etkisiyle halk diline ve hece ölçüsüne geçti. 1917'de kurulan Şairler Derneği çevresinde öne çıkan ve Beş Hececiler diye anılan şairlerden biri oldu. Peri Kızıyla Çoban Hikâyesi (1919) bu yönelişin örneklerindendir. Öteki şiir kitapları arasında Fırtına ve Kar (1919), Gönülden Sesler (1922), Kervan (1935), O Beyaz Bir Kuştu (1941) ve İşte Sevdiğim Dünya (1962) vardır. Yirmiden fazla şiiri bestelendi.

Mizah yazarı olarak da tanınır. 1922'de Yusuf Ziya Ortaç'la birlikte Akbaba'yı çıkardı; Papağan, Güneş ve Çınaraltı gibi dergileri yayımladı. Fiskeler (1922) ve Hicivler (1951) mizahi eserlerindendir. 22 Ağustos 1972'de İstanbul'da, Büyükada'da öldü ve Zincirlikuyu Asrî Mezarlığı'na gömüldü.