Tavşanın Suyunun Suyu
Kendisine tavşan getirenin komşusunun komşusu da sofraya oturmak isteyince Hoca ona sıcak su ikram eder.
Bu sayfada Nasreddin Hoca’nın “Tavşanın Suyunun Suyu” fıkrası ve fıkradan çıkan ders yer alıyor. Fıkralar yüzyıllardır halk arasında anlatılan anonim anlatılardır; buradaki metin leylailemecnun.net tarafından bugünkü Türkçeyle yeniden anlatılmıştır.
“Tavşanın Suyunun Suyu”, Nasreddin Hoca’nın en bilinen fıkralarından biridir.
Tavşanın Suyunun Suyu fıkrası
Bir köylü Hoca’ya bir tavşan getirmiş. Hoca sevinmiş, tavşanı pişirtip köylüyü de sofraya buyur etmiş.
Birkaç gün sonra kapıya bir yabancı gelmiş:
– Hocam, ben size tavşan getirenin komşusuyum.
Hoca ona da bir tas çorba ikram etmiş. Ertesi hafta bir başkası gelmiş:
– Hocam, ben tavşan getirenin komşusunun komşusuyum.
Hoca bu sefer önüne bir kâse sıcak su koymuş. Adam suyu tadınca şaşırmış:
– Hocam, bu ne?
– Tavşanın suyunun suyu!
Fıkradan çıkan ders
Bir iyiliği fırsata çevirenlere, uzak bir tanışıklığı bahane edip hak iddia edenlere ince bir cevaptır.
“Tavşanın suyunun suyu” ne demek?
Tavşanın suyunun suyu: Çok uzak, neredeyse hiç sayılmayacak bir yakınlık ya da ilgi.
