Bahar Rüzgârı
Ömer Seyfettin · Ömer Seyfettin, "Bahar Rüzgârı" (1918); metin: Vikikaynak
Aydınlatır sıcak güneş
Ormanları, tarlaları…
Es, baharın hoş rüzgârı!
Ey baharın hoş rüzgârı,
Kırlangıçlar nerde şimdi?
Kış gelince gitmişlerdi…
Kar yağmadan gitmişlerdi,
Fakat yazın gelir onlar,
Artık yok hiç, ne kış ne kar…
Şimdi sıcak! Ne kış, ne kar!
Hep ağaçlar çiçeklenmiş,
Yaz zamanı dünya şenmiş…
Gök, kasaba, her yer şenmiş;
Lâkin nerde kırlangıçlar?
Mavi gök boş, ey hoş rüzgâr!
Gökyüzü boş tatlı rüzgâr
Billur dere ipek orman
Haber bekler uzaklardan…
Kırlangıçlar uzaklardan
Gelsinler; boş yuvaları.
Es, baharın hoş rüzgârı
Şiirin açıklaması
Daha çok hikâyeleriyle tanınan Ömer Seyfettin'in az bilinen şiirlerinden biri; Vikikaynak'taki notuna göre 1918'de yazılmıştır. Şiir, güneşin ormanları ve tarlaları aydınlattığı bir bahar gününde "baharın hoş rüzgârı"na seslenir. Kış ve kar geride kalmış, ağaçlar çiçeklenmiş, dünya şenlenmiştir; ama mavi gök boştur, çünkü kışın gidip yuvalarını boş bırakan kırlangıçlar henüz dönmemiştir. Şair rüzgârdan, uzaklardan haber bekleyen dere ve ormanla birlikte, kırlangıçların gelmesini ister. Her kıtanın son dizesinin bir sonraki kıtanın başında tekrarlanması, şiire bir türkü ya da tekerleme gibi zincirleme bir ahenk verir. Sade dili ve hece ölçüsüne yakın ritmiyle, Ömer Seyfettin'in "yeni lisan" anlayışını yansıtır. Yazarın hikâyeleri için Ömer Seyfettin hikâyeleri yazımıza bakabilirsiniz.
Sözlük
- şen
- neşeli, şenlikli
- billur
- kristal; burada berrak, pırıl pırıl
- ipek orman
- yaprakları ipek gibi yumuşak, parlak orman
- kırlangıç
- baharda gelip sonbaharda göç eden bir kuş
Düşüncenizi yazın