Şair
Enver Gökçe
1920 – 1981 · Erzincan, Kemaliye (Çit köyü)
Dost Dost İlle Kavga ve Panzerler Üstümüze Kalkar'ın şairi; halk türkülerinin sesini Nazım Hikmet çizgisindeki toplumcu şiirle birleştirdi.
Hayatı
Enver Gökçe, 1920'de Erzincan'ın Kemaliye ilçesine bağlı Çit köyünde doğdu. Annesi Hanife, babası Mehmet'tir. Ankara'da önce özel bir okulda, sonra Cebeci Ortaokulu'nda okudu. 1939'da Gazi Lisesi'ni bitirdi ve Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi'nin Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'ne girdi. Burada Pertev Naili Boratav'ın öğrencisi oldu ve halk bilimi üzerine çalışmalar yaptı.
Ülkü dergisinde düzeltmen olarak çalıştı; sonraki yıllarda gazetelerde düzeltmenlik ve çeviri gibi işlerle geçindi. İlk şiiri "Köylülerime" yine Ülkü'de yayımlandı. 1940'lardan itibaren şiirleri dergilerde çıktı.
1948'de kurucuları arasında bulunduğu bir dernek nedeniyle üç ay kadar tutuklu kaldı ve 1949'da beraat etti. 1951'de yeniden tutuklandı ve yedi yıl cezaevinde kaldı. Ardından Sungurlu'ya sürgün edildi; sürgünü 1960'ta sona erdi. Son yıllarını Ankara'da geçirdi. 19 Kasım 1981'de öldü ve Ankara Karşıyaka Mezarlığı'na defnedildi.
1973'te ilk kitabı yayımlanana kadar şiirleri yalnızca dergilerde kaldı. Dost Dost İlle Kavga ve Panzerler Üstümüze Kalkar (1977) adlı iki kitabında 22 şiiri vardır; ölümünden sonra derlenen şiirlerle bu sayı 58'e ulaşır. Dede Korkut Masalları (1968) ve Eğin Türküleri (1982) halk edebiyatı çalışmalarındandır. Nazım Hikmet'in etkisini taşıyan şiirinde halk müziğinin sesi, yerel hayat ve iyimserlik öne çıkar.
Kaynakça
- Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü, "Enver Gökçe" maddesi