Tekirdağ Mânileri
Anonim · Anonim, Tekirdağ mânileri; metin: Vikikaynak
Ak üzüm asmasıyım
Fabrika basmasıyım
Bana doktor ne lazım
Ben sevda hastasıyım
Bahçeler bağlar oldu
Gözlerim ağlar oldu
Yaralı geyik gibi
Meskenim dağlar oldu
Dağda orman olur mu?
Aşkta ferman olur mu?
Yandım yandım kül oldum
Küle derman olur mu?
Denizin ortasında
Mum yanar sofrasında
Benim bir yarim var
Tekirdağ ortasında
Annem entari almış
Siyah dalları varmış
Keşke sevmez olsaydım
Onun da yâri varmış
Şiirin açıklaması
Mâni, genellikle yedi heceli dört dizeden oluşan, birinci, ikinci ve dördüncü dizeleri kafiyeli anonim bir halk şiiri türüdür; ilk iki dize çoğu zaman bir doğa ya da gündelik hayat görüntüsüyle ortamı hazırlar, asıl duygu son iki dizede söylenir. Bu sayfadaki beş mâni Tekirdağ yöresinde derlenmiştir ve hepsi aşk üzerinedir.
Birinci mâni: Kendini üzüm asmasına ve fabrika basmasına benzeten âşık, hastalığının ilaçla değil sevdayla ilgili olduğunu söyler.
İkinci mâni: Bahçelerin bağa döndüğü mevsimde ağlayan âşık, yaralı bir geyik gibi dağlara düşmüştür.
Üçüncü mâni: Dağda orman olur ama aşkta buyruk olmaz; yanıp kül olan âşığa artık hiçbir çare yetmez.
Dördüncü mâni: Denizin ortasında sofrada yanan bir mum görüntüsüyle açılan mâni, Tekirdağ'daki sevgiliyi anar.
Beşinci mâni: Annesinin aldığı siyah dallı entariyle başlayan mâni, sevdiği kişinin başka bir sevgilisi olduğunu öğrenen âşığın pişmanlığını anlatır.
Sözlük
- basma
- desenli pamuklu kumaş
- sevda
- derin aşk
- mesken
- ev, yurt
- ferman
- buyruk, emir
- derman
- çare, ilaç
- entari
- uzun, tek parça kadın giysisi
- yâr
- sevgili
Düşüncenizi yazın