İçeriğe geç
22 Kasım 2026, Pazar Günün dizesi: “Kalk, gelip geçici dünyanın tasasını yeme;”
AM

Hikâyeci, romancı ve diplomat

Ahmet Hikmet Müftüoğlu

1870 – 1927 · Süleymaniye, İstanbul

Servet-i Fünûn'dan Millî Edebiyat'a geçen hikâyeci; Çağlayanlar ve Gönül Hanım'ın yazarı, diplomat.

Hayatı

Ahmet Hikmet Müftüoğlu, 3 Haziran 1870'te İstanbul Süleymaniye'de doğdu. Babası Yahya Sezai Efendi'yi yedi yaşında kaybetti; annesi ve ağabeyi tarafından büyütüldü. Mahalle mektebi ve rüştiyelerden sonra 1889'da Galatasaray Lisesi'ni bitirdi. Aynı yıl Hariciye Nezareti'nde memurluğa başladı; Marsilya, Atina, Pire, Poti ve Kerç'te şehbenderlik görevlerinde bulundu.

1898–1909 arasında Galatasaray Lisesi'nde Türkçe ve edebiyat öğretmenliği yaptı; 1910–1912'de İstanbul Darülfünunu'nda Alman ve Fransız edebiyatı tarihi okuttu. 1912'de Budapeşte başşehbenderliğine atandı; aynı yıl Türk Yurdu Cemiyeti'nin kurucuları arasında yer aldı. Cumhuriyet'in ilk yıllarında Hariciye Vekâleti'nde üst düzey görevlerde bulundu. 19 Mayıs 1927'de İstanbul'da öldü.

Şiirle başlayan Ahmet Hikmet asıl kimliğini nesirde buldu. 1908'e kadar Servet-i Fünûn edebiyatının etkisinde, sanatlı ve ağır bir dille yazdı; bu dönemin hikâyeleri Hâristan (1901) adlı kitaptadır. İlk hikâye kitabı Leylâ yahut Mecnun'un İntikamı 1892'de çıktı. 1908'den sonra Millî Edebiyat anlayışını benimseyerek sade bir Türkçeyle yazdı; bu dönemin ürünü Çağlayanlar (1922) en tanınmış eseridir. Tek romanı Gönül Hanım 1920'de gazetede tefrika edildi, 1971'de kitaplaştırıldı.

Ahmet Hikmet Müftüoğlu hakkında yazılar

Kaynakça

  • Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü (Kültür ve Turizm Bakanlığı / Ahmet Yesevi Üniversitesi), "Ahmet Hikmet Müftüoğlu" maddesi, Dr. Öğr. Üyesi Zehra Yazbahar — https://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/ahmet-hikmet-muftuoglu
Paylaş