Rubai 138: Dünyada vefa olsaydı
Ömer Hayyam · Çeviri: leylailemecnun.net
Kalk, gelip geçici dünyanın tasasını yeme;
Otur da bir anı sevinçle geçir.
Dünyanın yaradılışında bir vefa olsaydı,
Sıra başkalarından sana hiç gelmezdi.
Şiir hakkında
Bu rubainin son beyti ince bir mantık taşır: Dünya vefalı olsaydı bizden öncekileri bırakmaz, onlarda kalırdı; o zaman sıra bize hiç gelmezdi. Demek ki dünyanın bize ulaşması bile onun vefasızlığının kanıtıdır ve bizden de aynı biçimde ayrılacaktır.
Furûgî ve Ganî baskısında 138. rubai. Türkçesi ve okunuşu: leylailemecnun.net (Farsçadan). Öteki rubailer için: Ömer Hayyam Rubaileri.
Özgün metin
برخیز و مخور غم جهانِ گذران
بنشین و دَمی بشادمانی گذران
در طبع جهان اگر وفائی بودی
نوبت بتو خود نیامدی از دگران
Okunuşu
Berhîz u mohor ğam-ı cihân-ı guzerân
Benşîn u demî be-şâdmânî gozerân
Der tab'-ı cihân eger vefâ'î bûdî
Nevbet be-tu hod neyâmedî ez diğerân
Sözlük
- guzerân
- gelip geçici
- şâdmânî
- sevinç
- tab'
- yaradılış, huy
- vefâ
- vefa, bağlılık
- nevbet
- sıra
