Güzellikle yürür
Lord Byron · Çeviri: leylailemecnun.net
Güzellik içinde yürür o, bir gece gibi,
Bulutsuz iklimlerin, yıldızlı göklerin;
Karanlığın ve aydınlığın en iyisi
Buluşur yüzünde ve gözlerinde:
Böylece yumuşamıştır o narin ışığa
Ki gök, gösterişli gündüzden esirger onu.
Bir gölge fazla, bir ışın eksik olsa
Yarı yarıya bozulurdu o adsız zarafet
Ki dalgalanır her kuzgun karası lülede,
Ya da usulca aydınlanır yüzünde;
Orada dingin, tatlı düşünceler anlatır
Ne temiz, ne aziz olduğunu yuvalarının.
Ve o yanakta, o alnın üstünde,
Öyle yumuşak, öyle sakin, ama dile gelen,
Gönül çelen gülüşler, ışıldayan renkler
Yalnızca iyilikle geçmiş günleri anlatır,
Dünyadaki her şeyle barışık bir zihni,
Aşkı masum bir yüreği!
Şiir hakkında
Byron'ın en ünlü lirik şiiridir. 1814'te bir davette, yas tuttuğu için siyah giymiş, elbisesi pullarla parlayan bir akrabasını (kuzeninin eşi Anne Wilmot-Horton'ı) görünce yazdığı anlatılır. Şiir, karanlıkla aydınlığın, siyah elbiseyle ışıyan yüzün kusursuz dengesinden doğan bir güzelliği anlatır; son dizelerde ise bu dış güzelliğin iç dünyanın iyiliğinden geldiğini söyler. Isaac Nathan'ın bestelediği İbrani Ezgileri (1815) içinde yayımlandı.
Türkçesi: leylailemecnun.net (İngilizceden).
Özgün metin
She walks in beauty, like the night
Of cloudless climes and starry skies;
And all that's best of dark and bright
Meet in her aspect and her eyes;
Thus mellowed to that tender light
Which heaven to gaudy day denies.
One shade the more, one ray the less,
Had half impaired the nameless grace
Which waves in every raven tress,
Or softly lightens o'er her face;
Where thoughts serenely sweet express,
How pure, how dear their dwelling-place.
And on that cheek, and o'er that brow,
So soft, so calm, yet eloquent,
The smiles that win, the tints that glow,
But tell of days in goodness spent,
A mind at peace with all below,
A heart whose love is innocent!
Düşüncenizi yazın