Gelmeden Evvel, Geldin, Birlikte
Ahmet Haşim · Ahmet Haşim, "Gelmeden Evvel, Geldin, Birlikte"; metin: Vikikaynak
Kalbim
Benim bir ormandı,
İsimsiz, asude,
Bir büyük orman;
Ve gölgelerinde revan
Olan hafi suların aks-i şevk-i müttaridi
Dağıtırken sükutu bihude,
Düşünürdüm ki, hangi gün, ne zaman,
Ne zaman
Girecektin o kalb-i mes’ude?
Etmeden zehr-bad-ı fasl-ı elem
Reng-i eşcar ü abı fersude,
Dolacak mıydı seslerin, bilmem
O tehi saye zar-ı mesdude?
Sanki hicrana bir teselliydi
Şeceristan-ı kalb içinde revan
Olan hafi suların musiki-i nevmidi.
GELDİN
Bir gün
Akşamın ölgün
Duran o namütenahi ziya denizlerine
Gark olan eşcar,
Gark olan ovalar
Oluyorken sükut ü hüzne makar
Geldin alam-ı kalbi teskine
Ey şebabın hayal-ı cavidi,
O melul akşamın havası kadar
Gelişin bir sükun-ı saridi…
BİRLİKTE
Bütün bizimçündür
Nukuş-ı encüm-i vahdetle işlenen bir tül
Gibi üstünde titreyen bu sema;
Gecenin dallarında şimdi açan
Bu kamer,
Bu altın gül…
Bütün bizimçündür
Ne varsa aşk ile bidar-ı ra’şe, ya naim,
Ne varsa aid olan leyl-i hande-me’nusa,
Sana aid lebimdeki buse,
Lebinin surh-ı bizevali benim.
Şiirin açıklaması
"Gelmeden Evvel, Geldin, Birlikte", Ahmet Haşim'in bir aşkın üç anını art arda anlatan şiiridir. Başlıktaki üç kelime şiirin üç bölümüne karşılık gelir; ikinci ve üçüncü bölüm "Geldin" ve "Birlikte" başlıklarıyla ayrılmıştır.
Gelmeden önce: Şair kalbini isimsiz, sakin, büyük bir ormana benzetir. Ağaçların gölgesinde gizli sular akmaktadır ve şair, sevgilinin bu mutlu kalbe hangi gün gireceğini düşünür. Keder mevsiminin rüzgârı ağaçların ve suların rengini soldurmadan önce o boş, kapalı gölgeliklerin sevgilinin sesiyle dolup dolmayacağını bilemez. Bu bekleyişte tek teselli, kalbin ormanında akan gizli suların umutsuz müziğidir.
Geldin: Bir akşam ağaçlar ve ovalar sonsuz ışık denizlerinin içinde sessizliğe ve hüzne gömülürken sevgili gelir ve kalbin acılarını yatıştırır. Şair onu gençliğin ölümsüz hayali diye anar; gelişi, o hüzünlü akşamın havası gibi yayılan bir dinginliktir.
Birlikte: Son bölümde her şey iki sevgili içindir: yıldızlarla işlenmiş bir tül gibi titreyen gök, gecenin dallarında açan ve "altın gül"e benzetilen ay. Şiir, şairin dudağındaki öpücüğün sevgiliye, sevgilinin dudağındaki solmayan kırmızılığın da şaire ait olduğunu söyleyerek kapanır.
Şiirde Haşim'in sevdiği akşam, su, ağaç ve ay imgeleri bir arada görülür. Şairin bu imgelerle kurduğu şiir anlayışı için Türk şiirinde sembolizm ve Ahmet Haşim yazımıza bakabilirsiniz.
Sözlük
- âsûde
- sakin, huzurlu
- revan
- akan
- hafi
- gizli
- aks-i şevk-i müttarid
- durmadan süren bir coşkunun yankısı
- sükût
- sessizlik
- bîhude
- boş yere
- kalb-i mes'ud
- mutlu kalp
- zehr-bâd-ı fasl-ı elem
- keder mevsiminin zehirli rüzgârı
- reng-i eşcâr ü âb
- ağaçların ve suyun rengi
- fersude
- yıpranmış, solmuş
- tehi
- boş
- sâye-zâr
- gölgelik
- mesdud
- kapalı
- hicran
- ayrılık
- şeceristan
- ağaçlık
- musiki-i nevmid
- umutsuz müzik
- nâmütenahi
- sonsuz
- ziya
- ışık
- eşcâr
- ağaçlar
- gark olmak
- batmak, gömülmek
- makar
- yer, durak
- âlâm-ı kalb
- kalbin acıları
- teskin
- yatıştırma
- şebab
- gençlik
- hayâl-i câvid
- ölümsüz hayal
- melul
- üzgün
- sükûn-ı sârî
- yayılan, bulaşan dinginlik
- nukuş
- nakışlar
- encüm
- yıldızlar
- sema
- gök
- kamer
- ay
- bîdâr
- uyanık
- ra'şe
- titreme
- nâim
- uyuyan
- leyl
- gece
- leb
- dudak
- buse
- öpücük
- surh
- kırmızılık
- bîzevâl
- solmayan, sonsuz
Düşüncenizi yazın