Ne zillet vermeğe râğıb ne devlet-hâhımız vardır

Hayâlî'nin gönül tokluğunu anlatan gazeli. Şair ne kimsenin kendisini küçük düşürmesinden korkar ne de kimseden makam bekler; çünkü dayanağı Allah'tır. Meyhane, toprak kâse ve Cemşid'in tacı gibi divan şiirinin bilinen imgeleri tasavvufî bir anlam kazanır. Muharrem ayında Kerbelâ'yı anan beyit, şairin Hz. Hüseyin'e duyduğu sevgiyi gösterir.

1. Ne bizi hor görmeye istekli biri ne de bize devlet (makam, saadet) dileyen birimiz var; bırak başkası başkasına dost olsun, bizim Allah'ımız var.

2. Her âşık kendi yolundan gideceği yere varırsa varsın; bizim de hakikat yolunu gözeten bir şahımız (yol gösterici pirimiz) var.

3. (Bizimkiler) şarap bulaşmış toprak kâseyi Cemşid'in tacına değişmezler; bizim meyhane mahallesinde bir dergâhımız var.

4. Dünyanın gamı bizi bulamaz; ama Muharrem ayında Kerbelâ şehidi için bir ah u vahımız var.

5. Hayâlî, dünyanın görünüşüne akıllılar gibi bakmaz; bizim hakikatin yüzüne bakmış, uyanık bir gönlümüz var.