İçeriğe geç
17 Ekim 2026, Cumartesi Günün dizesi: “Annemi ölmüş gördüm rüyamda.”

Rubai 127: Dünya ezelî mi, sonradan mı?

Ömer Hayyam · Çeviri: leylailemecnun.net

Bu dünyada kalıcı bir yerimiz olmadığına göre,
Şarapsız ve sevgilisiz yaşamak büyük bir hatadır.
Ne zamana dek “kadîm” ve “hâdis” tartışmasından umut ve korku duyacağım?
Ben gidince dünya ister sonradan olsun ister ezelî.

Şiir hakkında

"Kadîm" ve "muhdes" (hâdis), İslam felsefesinde dünyanın ezelî mi olduğu, yoksa sonradan mı yaratıldığı tartışmasının terimleridir. Şair ölüm karşısında bu tartışmayı anlamsız bulur: İnsan gidince, dünyanın nasıl var olduğunu bilmenin ona bir faydası yoktur.

Furûgî ve Ganî baskısında 127. rubai. Türkçesi ve okunuşu: leylailemecnun.net (Farsçadan). Öteki rubailer için: Ömer Hayyam Rubaileri.

Özgün metin

چون نیست مقام ما در این دهر مُقیم
پس بی می و معشوق خطائی است عظیم

تا کی ز قدیم و محدث امّیدم و بیم
چون من برفتم جهان چه محدث چه قدیم

Okunuşu

Çün nîst makâm-ı mâ der în dehr mukîm
Pes bî mey u ma'şûk hatâ'î'st azîm
Tâ key ze kadîm u muhdes ümmîdem u bîm
Çün men beraftem cihân çi muhdes çi kadîm

Sözlük

makâm
yer, durak
mukîm
kalıcı
azîm
büyük
kadîm
başlangıcı olmayan, ezelî
muhdes
sonradan olmuş
bîm
korku

Ömer Hayyam · diğer şiirleri

Tüm şiirleri

Aynı duyguda başka şairlerden

Tefekkür şiirleri

Bu şiirden söz eden yazılar