Şafakta

İki dörtlükten oluşan bu kısa şiirde Ahmet Haşim aşkı bir şafak, yani başlangıç anı olarak görür ve kendine sorar: Bu aşkın eşiğinden geri mi dönmeli, yoksa gecelerin ülkesine doğru yürümeli mi? Daha önce bu yola girenler bugün eski hayallerine ağlamaktadır. İkinci dörtlükte cevap gelir: Gönül bir kez bu hüzne düştüyse geri dönmek mümkün değildir. Ufuklardan uzanan bir el gibi karanlık, sevenleri kavuşmaya doğru çekmektedir. Aydınlık ile karanlık, umut ile hüzün arasında gidip gelen şiir, Haşim'in sembolist söyleyişinin yoğun bir örneğidir.