İçeriğe geç
17 Ekim 2026, Cumartesi Günün dizesi: “Annemi ölmüş gördüm rüyamda.”

Rubai 125: Yokluk ovası

Ömer Hayyam · Çeviri: leylailemecnun.net

Toprak döşeğinde yatanları görüyorum;
Yerin altında gizlenmiş olanları görüyorum.
Yokluk ovasına ne kadar baksam,
Henüz gelmemişleri ve gidip gitmişleri görüyorum.

Şiir hakkında

Rubai "mî-bînem" (görüyorum) redifiyle kurulur. Şairin baktığı "yokluk ovası"nda doğmamış olanlarla ölmüş olanlar yan yana durur; ikisi de aynı yokluğun içindedir. 64. rubaideki, doğumdan önceki ve ölümden sonraki yokluğun eşitliği düşüncesi burada bir görüntüye dönüşür.

Furûgî ve Ganî baskısında 125. rubai. Türkçesi ve okunuşu: leylailemecnun.net (Farsçadan). Öteki rubailer için: Ömer Hayyam Rubaileri.

Özgün metin

بر مفرش خاک خفتگان می‌بینم
در زیرِ زمین نهفتگان می‌بینم

چندانکه بصحرای عدم مینگرم
ناآمدگان و رفتگان می‌بینم

Okunuşu

Ber mefreş-i hâk hoftegân mî-bînem
Der zîr-i zemîn nuhoftegân mî-bînem
Çendân ki be-sahrâ-yı adem mî-nigerem
Nâ-âmedegân u reftegân mî-bînem

Sözlük

mefreş
döşek
hoftegân
yatanlar, uyuyanlar
nuhoftegân
gizlenmiş olanlar
adem
yokluk
nâ-âmedegân
henüz gelmemiş olanlar
reftegân
gidenler

Ömer Hayyam · diğer şiirleri

Tüm şiirleri

Aynı duyguda başka şairlerden

Hüzün şiirleri

Bu şiirden söz eden yazılar