Rubai 140: Ölümüme kim sevinebilir?
Ömer Hayyam · Çeviri: leylailemecnun.net
Gidiyorum; çünkü bu zulüm konağında olmak,
Elde rüzgârdan başka bir şey bırakmayacak.
Benim ölümüme ancak o sevinmeli ki
Ecelin elinden kurtulabilecek olsun.
Şiir hakkında
Rubai "boden" (olmak) redifiyle kurulur. Şair, ölümüne sevinecek olanlara sert bir cevap verir: Buna ancak kendisi hiç ölmeyecek biri sevinebilir; oysa ecelden kurtulabilecek kimse yoktur.
Furûgî ve Ganî baskısında 140. rubai. Türkçesi ve okunuşu: leylailemecnun.net (Farsçadan). Öteki rubailer için: Ömer Hayyam Rubaileri.
Özgün metin
رفتم که درین منزل بیداد بدن
در دست نخواهد بجز از باد بدن
آنرا باید بمرگ من شاد بدن
کز دست اجل تواند آزاد بدن
Okunuşu
Reftem ki der în menzil-i bîdâd boden
Der dest nehâhed becuz ez bâd boden
Ân-râ bâyed be-merg-i men şâd boden
K'ez dest-i ecel tevâned âzâd boden
Sözlük
- menzil
- konak, durak
- bîdâd
- zulüm
- bâd
- rüzgâr
- merg
- ölüm
- ecel
- ölüm vakti
- âzâd
- özgür, kurtulmuş
