Ey hoş ol günler ki men hem-râz idüm cânân ile
Fuzûlî · Leylâ vü Mecnûn
Ey hoş ol günler ki men hem-râz idüm cânân ile
Ni‘met-i vaslın görüp nâzın çekerdüm cân ile
Görmemişdi gülşen-i ayşum hazân-ı tefrika
Olmamışdı tîre eyyâmum şeb-i hicrân ile
Meh-veşümden dûstlar devrân cüdâ ister meni
Düşmenümdür hîç bilmen n’etmişem devrân ile
Yetse ger âşıklarun eflâke efgânı ne sûd
Yetmek olmaz mâh-veşler vaslına efgân ile
Yaşurup sahlardum elden dâğ-ı hicrânın eğer
Etmek olsaydı müdârâ dîde-i giryân ile
Zevkden dîbâce bağlandı kitâb-ı ömrüme
Koymadı devrân geçe evkâtum ol unvân ile
Ey Fuzûlî ahter-i bahtum müsâid olmadı
Kim olam bir dem mukârin ol meh-i tâbân ile
Şiirin açıklaması
Leylâ'dan ayrı düşen Kays, onunla birlikte geçirdiği mektep günlerini anar ve bu gazeli söyler. Gazelin hemen ardından Fuzûlî, Kays'ın bu hâli yüzünden halkın diline düştüğünü ve adının "Mecnûn" (deli) olduğunu anlatır.
1. Ne güzeldi o günler ki sevgiliyle sırdaştım; kavuşma nimetini görür, nazını canla başla çekerdim.
2. Zevk bahçem ayrılık sonbaharını görmemişti; günlerim ayrılık gecesiyle kararmamıştı.
3. Dostlar, zaman beni ay yüzlü sevgilimden ayırmak istiyor; zaman bana düşman, ona ne yaptım hiç bilmiyorum.
4. Âşıkların feryadı göklere ulaşsa ne fayda; ay yüzlülerin vuslatına feryatla ulaşılmaz.
5. Ağlayan gözle idare etmek mümkün olsaydı, ayrılık yarasını gizler, el âleme göstermezdim.
6. Ömrümün kitabına zevkten bir önsöz bağlanmıştı; ama zaman, günlerimin o başlıkla geçmesine izin vermedi.
7. Ey Fuzûlî, talih yıldızım yardım etmedi de o parlak ayla bir an bile yan yana gelemedim.
Bu gazel, Fuzûlî'nin Leylâ vü Mecnûn mesnevîsinde Mecnûn'un dilinden söylenir ve 8. Bölüm: Ayrılık Gazelleri bölümünde yer alır (beyit 789–795). Mesnevînin tamamı için: Leylâ vü Mecnûn. Günümüz Türkçesi: leylailemecnun.net.
Sözlük
- hem-râz
- sırdaş
- ni'met-i vasl
- kavuşma nimeti
- gülşen-i ayş
- zevk bahçesi
- hazân-ı tefrika
- ayrılık sonbaharı
- tîre
- karanlık
- şeb-i hicrân
- ayrılık gecesi
- meh-veş
- ay gibi güzel
- efgân
- feryat
- eflâk
- gökler
- müdârâ
- idare etme, gizleme
- dîbâce
- önsöz
- unvân
- başlık
- ahter-i baht
- talih yıldızı
- mukârin
- yakın; (yıldızlar için) kavuşum hâlinde
- meh-i tâbân
- parlak ay