Leylâ vü Mecnûn — 8. Bölüm: Ayrılık Gazelleri

701Bî-hûdedür ol kamu fesâne
Kim âşıkdur fülan fülâna

702Çün vâkıa şek mahalli oldı
Ol vâkıadan teselli oldı

703Leylî hem oturdı evde nâ-çâr
Döndi sadefine dürr-i şeh-vâr

704Bir bürcde sâbit oldı ahter
Mahbûs-i hizâne oldı gevher

705La‘l oldı esîr-i sîne-i seng
Habs oldı gül-âba şîşe-i teng

706Gamdan tebeh oldı rûzgârı
Nevmîd dil-i ümîd-vârı

707Âh eyler idi velî ne hâsıl
Ol yel açamazdı gonca-i dil

708Göz yaşı tökerdi lîk ne sûd
Bitmezdi anunla nahl-i maksûd

709Zülfi kimi pîç ü tâba düşdi
Hayrân kalup ıztırâba düşdi

710Ağzı kimi hulkın etdi gam dar
Çeşmi kimi cismi oldı bî-mâr

711Ne derdini sahlasa karârı
Ne şerh-i gam etse gam-güsârı

712Fânûs-ı hayâle girdi ol şem‘
Gönlini kılup hayâl ile cem‘

713Her dem çeküp ol gam içre min âh
Sabr etdi zarûret ile ol mâh

714Derd ile düzüp terâne-i gam
Bu bir gazeli ohurdı her dem

Bu gazel Leylî dilindendür

715Felek ayırdı meni cevr ile cânânumdan
Hazer etmez mi aceb nâle vü efgânumdan

716Oda yandurmasa bir şu‘le ile nüh feleği
Ne biter âteş-i âh-ı dil-i sûzânumdan

717Gam-ı pinhân meni öldürdi bu hem bir gam kim
Gül-ruhum olmadı âgeh gam-ı pinhânumdan

718Âh idi hem-nefesüm âh ki ol hem âhir
Çıhdı ikrâh kılup külbe-i ahzânumdan

719Men ne hâcet ki kılam dâğ-ı nihânum şerhin
Âkıbet zâhir olur çâk-i girîbânumdan

720Hak bilür yâr değül cân ü dilümden gâib
N’ola ger gâib ise dîde-i giryânumdan

721Cân eğer çıhsa tenümden eser-i mihri ile
Eser-i mihri sağınman ki çıhar cânumdan

722Lutf edüpsen meğer ey bâd bu günden beyle
Veresen bir haber ol serv-i hırâmânumdan

723Ey Fuzûlî gam-ı hecr ile perîşândur hâl
Kimse âgâh değül hâl-i perîşânumdan

Tamâmî-i sühan

724Sâkî getür ol mey-i mugânı
Kim unudalum gam-ı cihânı

725Rahm eyle ki kasd-ı cân eder gam
Bağrum sitem ile kan eder gam

726Kıl aklumı bâde ile zâil
Çerhün siteminden eyle gâfil

727Feryâd ki çerh bî-vefâdur
Dâim işi cevr ile cefâdur

728Bir âdet ile medârı yohdur
Devrânınun i‘tibârı yohdur

729Ger hem-nefes etse iki yârı
Bir yere getürse iki zârı

730Elbette sebep salup araya
Anları esîr eder belâya

731Bi’llâh ne yamandur âşinâlığ
Çün vâki‘ olur yine cüdâlığ

732Gül-zâr-ı kelâm bağ-bânı
Beyle bezemiş bu bûstânı

733Kim serv-i riyâz-ı mihnet ü derd
Sevdâ-zede Kays-i derd-perverd

734Her subh gederdi mektebe şâd
Mektebde olurdı gamdan âzâd

735Meşk-i hat-ı hüsn-i yâr ederdi
Def‘-i gam-ı rûzgâr ederdi

736Zevk ile dutup tarîk-ı sâbık
Âdet üzerine subh-ı sâdık

737Geldi yine mektebe ferah-nâk
Tâ kim kıla zevk-ı vaslı idrâk

738Gördi ki behişte hûr gelmez
Gün çıhdı henüz nûr gelmez

739Hurşîdsüz oldı rûz tâ şeb
Oldı başına karanu mekteb

740Bildi ki sipihr-i şu‘bede-bâz
Bir şu‘bede eyleyüpdür âğâz

741Elbette cefâ-yı ta‘n-ı ağyâr
Ol gün yolına bırahdı bir hâr

742Nevmîd olup etdi nâle bünyâd
Dedi nedür ey felek bu bî-dâd

743N’etdüm sana kasd-ı cânum etdün
Kat‘-ı reh-i dil-sitânum etdün

744Kesdün taleb-i garazda râhum
Bildür mana kim nedür günâhum

745Evvel meni eyledün mükerrem
Vasl-ı sanem ile şâd ü hurrem

746Döndün yine beyle cevr edersen
Ol devre nakîz devr edersen

747Vehm eylemedün mi kim çeküp âh
Sûz-ı ciğer ile bir seher-gâh

748Yanduram oda tokuz revâkun
Sûzın sana bildürem firâkun

749Tedbîr kıl ey muallim-i pîr
Et sihr ile ol perîni teshîr

750Ancak mana sanma yetdi bu gam
Kim yetdi mana yeten sana hem

751Düş ey elif istikâmetünden
Şerm eyle bu kadd ü kâmetünden

752Kaddi hevesiyle dem urursen
Ol getdi aceb ki sen durursen

753Ey nûn çü nihândur ebrû-yi yâr
Sen dahi nazarda durma zinhâr

754Ey mîm çü ağzı oldı gâib
Oldı sana hem adem münâsib

755Olsan nola ey devât dil-teng
Âyîne-i hâtırun dutup jeng

756Ol turra-i müşg-bûdan ayru
Hicrân kara bağrun eylemiş su

757Ey hâme sirişk-bâr olupsen
Ser-geşte vü bî-karâr olupsen

758Gûya bu gün etmemiş müyesser
Devrân sana dest-bûs-i dilber

759Ey levh hatınun eyle yâdın
Kıl sînede nakş gam sevâdın

760Bir niçe gün ol esîr-i hicrân
Mektebde gezüp kılurdı efgân

761Her rûz figânı ile tâ şeb
Ta‘zîb çekerdi ehl-i mekteb

762Şeb hem kıluben figân ü zârı
Eylerdi muhâtab ol nigârı

763K’ey göz nûrı gönül sürûrı
Sensüz gözümün yoh oldı nûrı

764Evvel ne idi bu âşinâlığ
Âhir nişe eyledün cüdâlığ

765Evvel nişe eyledün meni mest
İzhâr-ı mahabbet ile pâ-best

766Âhir ne içün humâra saldun
Bu mihnet-i intizâra saldun

767Saldun dil-i zâra nâr-ı fürkat
Kıldun gözümi pür-âb-ı hasret

768Gönlüm odı kıldı yana yana
Âheng şafak tek âsmâna

769Yaşum suyı oldı vara vara
Bir bahr ki yoh ana kenâre

770Men istemezem bu günde hem-dem
Yanumdan ilet hayâlüni hem

771Olmaya düşüp hayâlün ey meh
Oda yana suya bata nâgeh

772Ser-mest-i şarâb-ı iştiyâkem
Medhûş-i tehayyür-i firâkem

773Koyma gamunı menümle hem-râh
Fâş eylerem anı halka nâgâh

774Ser-mestde ihtiyâr olmaz
Medhûşda i‘tibâr olmaz

775Cân oldı gamun gelende ber-bâd
Teşvîş-i fenâdan oldum âzâd

776Gösterdi mana gamun mezâkı
Ayş-ı ebedî neşât-ı bâkî

777Ger gelse ecel menüm nem ala
Cân hod yohdur meğer gam ala

778Şem‘-i şeb-i mihnet ü belâyem
Âşüfte-i cünbiş-i hevâyem

779Sûz-ı dil ile tökülse yaşum
Tîğ-i gam ile kesilse başum

780Cândan çıharıp hevâ-yı aşkı
Terk eylemezem belâ-yı aşkı

781Bu günleri kim gam içre zârem
Hicrân elemiyle bî-karârem

782Ger nâme-i ömre kilk-i takdîr
Gündür deyüben kılursa tahrîr

783Eyler meni ol hisâb mağbûn
Kim sûret-i hâldür diğer-gûn

784Gün şartı deyerler âftâbı
Bi’llâh ki bu nüktedür hisâbî

785Her gün ki görünmez âftâbum
Men gün demezem budur hisâbum

786Yoh kimse bu derd-i dilden âgâh
Bu derd-i dil ile neyleyem âh

787Derdüm söze geldüğince artar
Oddur yel ile zebâne dartar

788Eyyâm-ı visâli eyleyüp yâd
Ol haste bu şi‘ri etdi bünyâd

Bu gazel Mecnûn dilindendür

789Ey hoş ol günler ki men hem-râz idüm cânân ile
Ni‘met-i vaslın görüp nâzın çekerdüm cân ile

790Görmemişdi gülşen-i ayşum hazân-ı tefrika
Olmamışdı tîre eyyâmum şeb-i hicrân ile

791Meh-veşümden dûstlar devrân cüdâ ister meni
Düşmenümdür hîç bilmen n’etmişem devrân ile

792Yetse ger âşıklarun eflâke efgânı ne sûd
Yetmek olmaz mâh-veşler vaslına efgân ile

793Yaşurup sahlardum elden dâğ-ı hicrânın eğer
Etmek olsaydı müdârâ dîde-i giryân ile

794Zevkden dîbâce bağlandı kitâb-ı ömrüme
Koymadı devrân geçe evkâtum ol unvân ile

795Ey Fuzûlî ahter-i bahtum müsâid olmadı
Kim olam bir dem mukârin ol meh-i tâbân ile

796Söz muhtasar ol esîr-i sevdâ
Bir nev‘ ile oldı halka rüsvâ

797Kim Kays iken adı oldı Mecnûn
Ahvâlini etdi gam diğer-gûn

Bu Leylîye Mecnûn güzerde mukâbil olduğıdur ve Gün mukâbelesinde hilâl-i mihri bedr-i kâmil olduğıdur

798Bir gün ki bahâr-ı âlem-efrûz
Vermişdi cihâna feyz-i nevrûz

799Salmışdı nikâb çehreden gül
Çekmişdi sürûd-ı nâle bülbül

800Şeb-nem mey-i nâbı ile lâle
Doldurmış idi kızıl piyâle