Rubai 121: Ey dost, yarının tasasını yemeyelim
Ömer Hayyam · Çeviri: leylailemecnun.net
Ey dost, gel yarının tasasını yemeyelim,
Ömrün bu tek anını ganimet bilelim.
Yarın bu fani handan geçip gidince,
Yedi bin yıllık ölülerle bir olacağız.
Şiir hakkında
"Deyr-i fenâ" (fanilik manastırı), klasik şiirde dünyanın adlarındandır. Ölümden sonra dün ölen ile binlerce yıl önce ölen arasında hiçbir fark kalmaz; "yedi bin yıllıklar", insanlık tarihinin başından beri ölüp gitmiş herkestir. Bu yüzden şair, dostunu bugünün bir anını kaçırmamaya çağırır.
Furûgî ve Ganî baskısında 121. rubai. Türkçesi ve okunuşu: leylailemecnun.net (Farsçadan). Öteki rubailer için: Ömer Hayyam Rubaileri.
Özgün metin
ای دوست بیا تا غم فردا نخوریم
وین یکدم عمر را غنیمت شمریم
فردا که ازین دیر فنا درگذریم
با هفت هزار سالگان سربسریم
Okunuşu
Ey dûst biyâ tâ ğam-ı ferdâ nehorîm
V'în yek-dem-i ömr-râ ğanîmet şumerîm
Ferdâ ki ez în deyr-i fenâ dergüzerîm
Bâ heft-hezâr-sâlegân ser-be-serîm
Sözlük
- ferdâ
- yarın
- ğanîmet şumurden
- fırsat bilmek, değerini bilmek
- deyr
- manastır; (mecazen) dünya
- fenâ
- yokluk, fanilik
- heft hezâr
- yedi bin
- ser-be-ser
- denk, bir
