İçeriğe geç
17 Ekim 2026, Cumartesi Günün dizesi: “Annemi ölmüş gördüm rüyamda.”

Rubai 139: Çorak dünya

Ömer Hayyam · Çeviri: leylailemecnun.net

Bu çorak dünyada insanın eline geçen,
Can verinceye dek dert yemekten başka bir şey olmadığına göre,
Ne mutlu bu dünyadan erken gidene;
Ve ne rahattır dünyaya hiç gelmeyen.

Şiir hakkında

Hayyam'a atfedilen en karamsar rubailerden biri. Dünya, hiçbir şeyin yetişmediği tuzlu, çorak bir toprağa benzetilir. Rubai, Antik Yunan tragedyalarından beri bilinen "hiç doğmamış olmak en iyisidir" düşüncesini dile getirir; 101. rubai de aynı acı sonuca varır.

Furûgî ve Ganî baskısında 139. rubai. Türkçesi ve okunuşu: leylailemecnun.net (Farsçadan). Öteki rubailer için: Ömer Hayyam Rubaileri.

Özgün metin

چون حاصل آدمی در این شورستان
جز خوردن غصّه نیست تا کَندنِ جان

خرّم دل آنکه زین جهان زود برفت
و آسوده کسیکه خود نیامد بجهان

Okunuşu

Çün hâsıl-ı âdemî der în şûristân
Cuz horden-i ğussa nîst tâ kenden-i cân
Hurrem dil-i ân ki z'în cihân zûd beraft
V'âsûde kesî ki hod neyâmed be-cihân

Sözlük

hâsıl
kazanç, eline geçen
şûristân
tuzlu, çorak toprak
ğussa
dert, keder
kenden-i cân
can verme
hurrem
mutlu
âsûde
rahat

Ömer Hayyam · diğer şiirleri

Tüm şiirleri

Aynı duyguda başka şairlerden

Hüzün şiirleri

Bu şiirden söz eden yazılar