Serâpâ hüsn ü ânsın

Nedîm'in sevgilinin güzelliğini ve nazını anlattığı en zarif şarkılarındandır. Her bendin son dizesi sevgiliye ayrı bir sıfat yakıştırır. Üçüncü bentte, evde dadı ve lalanın gözetiminde büyüyen sevgili bahçeye, baharı yaşamaya çağrılır.

1. Baştan ayağa güzellik ve cazibesin; gönül alan, nazı besleyen birisin. Şefkatli bir gençsin, cilveli, nazlı bir dilbersin. Güzellikte dünyada benzerin yok, parlayan bir güneşsin; sana paha biçilmez, ey can, ne temiz bir mücevhersin.

2. Ey güzellik ve neşe bahçesinin yüksek fidanı! O süzgün gözü cilve sanatında kim usta etti? Sana bu kadar edayı, nazı kim öğretti ki daima böyle nazla güler, nazla konuşursun?

3. Yeter, ey nazlı çocuk, evde yalnız kaldığın yeter; artık dadı ve lala sana karışmasın. Biraz bahçeye gel, bülbülü dinle, gülü seyret, açıl ey can; sen de henüz açılmamış taze bir goncasın.

4. Salınışın gönle hoş gelir, hareketin gönlün istediği gibidir; Nedîm'in işi senin hayalinle ah vah etmektir. Annen baban varsa güneş ve aydır; bir bakışta güneşe, bir bakışta aya benzersin.