Rubai 104: Mezardakiler
Ömer Hayyam · Çeviri: leylailemecnun.net
Bu mezar ehli toz toprak oldu;
Her zerre öbür zerreden uzaklaştı.
Ah, bu nasıl bir şaraptır ki hesap gününe dek
Kendinden geçmişler ve her şeyden habersizler.
Şiir hakkında
Ölüm, insanları kıyamete kadar kendinden geçiren bir şaraba benzetilir. İlk beyitteki görüntü sarsıcıdır: Bir zamanlar bir bedeni oluşturan zerreler, toprakta birbirinden ayrılıp dağılmıştır.
Furûgî ve Ganî baskısında 104. rubai. Türkçesi ve okunuşu: leylailemecnun.net (Farsçadan). Öteki rubailer için: Ömer Hayyam Rubaileri.
Özgün metin
این اهل قبور خاک گشتند و غبار
هر ذرّه ز هر ذرّه گرفتند کنار
آه این چه شراب است که تا روز شمار
بیخود شده و بیخبرند از همه کار
Okunuşu
În ehl-i kubûr hâk geştend u ğubâr
Her zerre ze her zerre giriftend kenâr
Âh în çi şerâb-est ki tâ rûz-ı şumâr
Bî-hod şode vu bî-haber-end ez heme kâr
Sözlük
- ehl-i kubûr
- mezardakiler
- ğubâr
- toz
- zerre
- en küçük parça
- kenâr giriften
- uzaklaşmak, ayrılmak
- rûz-ı şumâr
- hesap günü, kıyamet
- bî-hod
- kendinden geçmiş
