Rubai 133: Benim!
Ömer Hayyam · Çeviri: leylailemecnun.net
Arada bir biri çıkar: “Benim!” der;
Nimetle, gümüşle, altınla gelir: “Benim!” der.
Bir gün o küçük işi düzene girince,
Ecel ansızın pusudan çıkar: “Benim!” der.
Şiir hakkında
Rubai "menem" (benim) redifiyle kurulmuş güçlü bir ironidir. Zenginliği ve gücüyle övünen kişi "Benim!" diye ortaya çıkar; ama işleri yoluna girdiği anda ölüm de pusudan çıkıp aynı sözü söyler. Son "benim", bütün öncekileri anlamsız kılar.
Furûgî ve Ganî baskısında 133. rubai. Türkçesi ve okunuşu: leylailemecnun.net (Farsçadan). Öteki rubailer için: Ömer Hayyam Rubaileri.
Özgün metin
هر یک چندی یکی برآید که منم
با نعمت و با سیم و زر آید که منم
چون کارک او نظام گیرد روزی
ناگه اجل از کمین درآید که منم
Okunuşu
Her yek-çendî yekî ber-âyed ki menem
Bâ ni'met u bâ sîm u zer âyed ki menem
Çün kârek-i û nizâm gîred rûzî
Nâgeh ecel ez kemîn der-âyed ki menem
Sözlük
- menem
- benim
- ni'met
- nimet, servet
- sîm
- gümüş
- zer
- altın
- kârek
- küçük iş
- nizâm
- düzen
- kemîn
- pusu
