Rubai 49: Lale bahçesi
Ömer Hayyam · Çeviri: leylailemecnun.net
Hangi ovada bir lale bahçesi varsa,
Bir hükümdarın kanının kırmızılığındandır.
Topraktan biten her menekşe dalı,
Bir güzelin yüzündeki bir bendir.
Şiir hakkında
Hayyam doğayı, toprağa karışmış insanların yeniden görünür olduğu bir yer olarak görür. Lalenin kırmızısı bir şahın kanından, menekşenin koyu rengi bir güzelin yüzündeki benden gelir. Bu hem güzel hem ürkütücü imge, ölümle hayatın birbirinden ayrı olmadığını söyler.
Furûgî ve Ganî baskısında 49. rubai. Türkçesi ve okunuşu: leylailemecnun.net (Farsçadan). Öteki rubailer için: Ömer Hayyam Rubaileri.
Özgün metin
در هر دشتی که لالهزاری بوده است
از سرخی خون شهریاری بوده است
هر شاخ بنفشه کز زمین میروید
خالی است که بر رخ نگاری بوده است
Okunuşu
Der her deştî ki lâlezârî bude'st
Ez surhî-i hûn-ı şehriyârî bude'st
Her şâh-ı benefşe k'ez zemîn mî-rûyed
Hâlî'st ki ber ruh-ı negârî bude'st
Sözlük
- deşt
- ova
- lâlezâr
- lale bahçesi
- surhî
- kırmızılık
- şehriyâr
- hükümdar
- benefşe
- menekşe
- hâl
- ben
- ruh
- yanak, yüz
